به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا ، اظهارات «اسکات بسنت» وزیر خزانهداری آمریکا، درباره اجرای «بزرگترین انزوای اقتصادی هماهنگ در تاریخ جهان» علیه ایران، نشان میدهد واشنگتن بار دیگر اقتصاد را به میدان اصلی رویارویی با تهران تبدیل کرده است. دولت «دونالد ترامپ» مدعی است که ترکیب تحریمهای بیسابقه، فشار بر خریداران نفت و محاصره دریایی میتواند اقتصاد ایران را فروبپاشاند و نیاز به ازسرگیری عملیات نظامی گسترده را از میان ببرد.
با این حال، تجربه سالهای گذشته تصویر متفاوتی ارائه میکند. تحریمها هزینه مبادله، تورم و محدودیتهای مالی ایران را افزایش دادهاند، اما نتوانستهاند صادرات نفت، تجارت خارجی و فعالیت اقتصادی کشور را متوقف کنند. اقتصاد ایران در شرایطی که با محدودیت سرمایهگذاری و فشارهای ساختاری روبهروست، توانسته است خود را با محیط تحریمی سازگار کند؛ بهگونهای که هدف اصلی آمریکا، یعنی فروپاشی اقتصادی و تغییر رفتار سیاسی تهران، شانسی برای موفقیت ندارد.
فشار حداکثری؛ نسخهای قدیمی با ادعاهای بزرگتر
بسنت در گفتوگو با شبکه CNBC اعلام کرده که اگر آمریکا «فشار اقتصادی حداکثری» را بهطور کامل اجرا کند، احتمالا دیگر نیازی به ازسرگیری یک درگیری نظامی گسترده با ایران نخواهد بود. او تهدید کرده کشورهایی که به ایران در انتقال پول، خرید نفت یا جابهجایی دریایی محمولهها کمک کنند، با تمام ظرفیت تحریمی و مالی آمریکا روبهرو خواهند شد.
دونالد ترامپ نیز در شبکه اجتماعی خود از برنامهای برای قطع «هر نوع شریان حیاتی» اقتصاد ایران سخن گفته و از متحدان آمریکا خواسته است که میان همکاری با واشنگتن یا ادامه تجارت با تهران یکی را انتخاب کنند.
اما این رویکرد، در اساس، تکرار سیاستی است که از سال ۲۰۱۸ و پس از خروج آمریکا از توافق هستهای به اجرا درآمد. تفاوت مرحله جدید در شدت تهدیدها و تلاش برای هماهنگکردن متحدان است، نه در ماهیت ابزارها. تحریم نفتی، محدودیت بانکی، فشار بر بیمه و کشتیرانی و مجازات طرفهای ثالث، پیشتر نیز علیه ایران به کار گرفته شده بود؛ با این حال، اقتصاد ایران از میان نرفت و شبکههای تجاری تازهای شکل گرفت.
تابآوری نفتی؛ ستون اصلی مقاومت اقتصادی
مهمترین نشانه تابآوری اقتصاد ایران، تداوم صادرات نفت است. برآوردهای …
