سه شنبه, ۲ مرداد, ۱۴۰۳ / 23 July, 2024
مجله ویستا

تأثیر دعا در فرج امام زمان (عج) چه اندازه است؟


تأثیر دعا در فرج امام زمان (عج) چه اندازه است؟
اگر قرار باشد غیبت امام زمان(عج) به دلیل حكمت‏های خاص الهی باشد، دعا كردن ما برای فرج چه خاصیتی دارد؟
۱) اساساً غیبت امام زمان(عج) بر اساس اسباب و حكمت هایی صورت گرفته است كه اگر چه به برخی آنها در روایات مختلف تصریح شده، اما دانستن همه آنها در دوران غیبت آن بزرگوار، ممكن نیست. امام صادق(ع) می‏فرماید:
افنَّ وَجْهَ الْحفكْمَهٔف فی‏ ذلفكَ لا یَنْكَشففف إلاّ بَعْدف ظفهفورفهف؛
حكمت غیبت امام زمان(عج) روشن نمی‏شود، مگر بعد از ظهور آن حضرت.
بنابر این، ممكن است یكی از حكمت‏های غیبت دچار ساختن انسان‏ها به بلا و مشكلاتی باشد كه باعث روی آوردن آنها به خدا و دعا كردن برای فرج است. چنان‏كه در قرآن آمده است:
ما انسان‏ها را به شداید و سختی‏های روزگار مبتلا می‏سازیم، باشد كه به‏درگاه ما تضرع و زاری نمایند و به دعا روی آورند.(۱)
بر این اساس، دعا برای فرج نه تنها منافاتی با حكمت‏های الهی ندارد، بلكه خود می‏تواند از زمره همین حكمت‏ها به شمار آید.
۲) دعا برای فرج امام زمان(عج) وظیفه و تكلیفی است كه در عصر غیبت در روایات بسیاری بر آن تأكید شده است. پیامبر اكرم(ص) و ائمه هدی(ع) بر چنین دعایی امر فرموده‏اند، حضرت ولی عصر(عج) نیز نه تنها شیعیان خود را به دعا كردن برای تعجیل فرج فرمان داده، بلكه كثرت دعا را از آنان خواسته‏اند.(۲)
۳) در برخی روایات، دعا برای فرج وسیله‏ای برای نجات از هلاكت به شمار آمده است. امام حسن عسكری(ع) می‏فرماید:
به خدا، فرزندم مهدی را غیبتی است كه در آن هیچ كس از هلاكت نجات‏نمی‏یابد، مگر كسی كه خدای (عزوجل) او را بر اعتقاد نسبت به امامتش ثابت قدم بدارد و او را در دعا برای تعجیل فرجش توفیق عنایت‏فرماید.(۳)
در پایان باید گفت: وقتی كه انتظار فرج والاترین نوع عبادت به شمار می‏آید، دعا برای فرج نیز زیباترین جلوه انتظار به حساب می‏آید و اصل دعا گرامی‏ترین و محبوب‏ترین چیزها در نزد خداست و تأثیر آن در تغییر دادن تقدیر است. چنان‏كه در روایات پیامبر اكرم(ص) آمده است:
أكْثفر مفنَ الدّفعاء فَإنَّ الدفعاءَ یَردّ الْقَضاءَ؛(۴)
زیاد دعا كن، زیرا دعا قضای الهی را باز می‏گرداند.

پی نوشت:
۱) انعام (۶) آیه ۴۲.
۲) أكثروا الدعا بتعجیل الفرج. (شیخ صدوق، اكمال الدین واتمام النعمه، ج ۲، ص ۴۸۵).
۳) شیخ صدوق، اكمال الدین و اتمام النعمه، ج ۲، ص ۳۸۴.
۴) نهج الفصاحه، ص ۸۴، ح ۴۴۶.
منبع : سازمان آموزش و پرورش استان خراسان