در این شهر کلیه نیازهای اساسی مردم در زمانی کمتر از ۱۵ دقیقه طی مسافت به صورت پیاده یا با دوچرخه از محل منزل برآورده خواهد شد. بانی اصلی این ایده کارلوس مورنو، متخصص شهرشناسی و استاد دانشگاه پاریس است. کرونا مزید بر علت شد و نیاز به این مفهوم را تقویت کرد. آن هیدالگو، شهردار پاریس نیز از این تفکر حمایت کرد. او سنگبنای اصلی مبارزات انتخاباتی خودر در شهرداری را همین ایده قرار داده بود.
شهر پانزده دقیقه ای چه شهری است؟ کارلوس مورنو در پاسخ به این سوال میگوید: «در این شهر تمامی خدمات مورد نیاز مردم در نزدیکی محل سکونتشان ارائه می شود. هدف ما این است که حداقل جابهجایی انجام شود. حال مقصود از این جابهجایی هر چه میخواهد باشد: کار، خرید، درمان یا تفریح و سرگرمی. در این شهر سه نوع فعالیت مشتمل بر زندگی، کار و فعالیتهای اجتماعی به جای اینکه در محلهای دور ازهم انجام شوند، همگی در یک مکان مشخص نزدیک محل سکونت و کنار یکدیگر انجام می شوند.» پدیده دورکاری ناشی از بحران کرونا موجب به وجود آمدن این تفکر شد که می توان اساسا از این روش به عنوان سبک جدید زندگی استفاده کرد و بدین ترتیب شهر ۱۵ دقیقهای را محقق ساخت. …
