امروزه رقابت میان کشورها از سطح تولید برق فراتر رفته و به حوزه زنجیره تأمین فناوریهای نوین منتقل شده است. از استخراج مواد معدنی و طراحی نرمافزارهای مدیریت انرژی گرفته تا تولید تجهیزات و بازیافت قطعات، هر حلقه از این زنجیره ارزش، بخشی از قدرت اقتصادی و ژئوپلیتیک کشورها را تشکیل میدهد. در این میان، ایران با واقعیتی دوگانه مواجه است؛ تحریمها و محدودیتهای جذب سرمایه، مسیر توسعه را دشوار کردهاند، اما انزوا در این حوزه، به معنای وابستگی فناورانه در آینده نزدیک است. انتخاب هوشمندانه حلقههای زنجیره ارزش
ورود موفق به زنجیره جهانی نیازمند تولید صفر تا صد تمامی تجهیزات نیست؛ الگوی موفق جهانی نشان میدهد که تمرکز بر مزیتهای رقابتی اولویت دارد. ایران با تکیه بر صنایع مادر همچون فولاد، مس و آلومینیوم و تجربیات ارزنده در تولید تجهیزات صنعت برق (ترانسفورماتورها و تابلوهای فشار قوی)، میتواند تأمینکننده بخشی از نیازهای زیرساختی این بازار باشد. همافزایی با شرکتهای دانشبنیان در حوزه هوش مصنوعی و نرمافزارهای کنترل شبکه، میتواند … …
