بسیاری از نیروگاههای خورشیدی نسل اول که بین سالهای ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ ساخته شدند، بهتدریج وارد سالهای پایانی عمر خود میشوند و در کنار آنها، توربینهای بادی قدیمی نیز نیازمند تعمیر یا جایگزینی هستند. براساس گزارش وزارت انرژی آمریکا، صنعت انرژی دیگر فقط بهدنبال ساخت پنل و توربین نیست، بلکه بهدنبال برنامهای برای روز پس از پایان عمر آنهاست. پاسخ فعلی به این مسئله، حرکت بهسمت «اقتصاد چرخشی» است؛ اقتصادی که در آن تجهیزات فرسوده به زباله تبدیل نمیشوند، زیرا در ابتدا تلاش میشود عمر آنها افزایش یابد، سپس تعمیر شوند و در نهایت، اگر هیچ راه دیگری نبود، مواد تشکیلدهنده آنها بازیابی و بازیافت شوند. تعمیر و استفاده مجدد؛ جایگزین تولید دوباره
عمر یک پنل خورشیدی ۲۰ سال است، اما این به معنای پایان عمر آن پس از ۲۰ سال نیست. در حقیقت، پنل پس از این مدت همچنان برق تولید میکند، اما راندمان آن کاهش مییابد. یک توربین بادی ممکن است پس از سالها فعالیت به تعمیر یا تعویض چند قطعه نیاز داشته باشد، اما این به معنای پایان عمر آن نیست؛ زیرا بسیاری از اجزای آن هنوز قابل استفادهاند. به همین دلیل، نخستین گزینهای که صنعت دنبال میکند، افزایش طول عمر تجهیزات است. تعمیر، نگهداری، تعویض قطعات فرسوده و ارتقای بخشهایی از یک تجهیز میتواند سالها عمر مفید آن را افزایش دهد.
این رویکرد مزیتی مهم دارد: اگر بتوان یک پنل یا توربین را چند سال بیشتر در مدار نگه داشت، نیاز به تولید تجهیزات جدید کمتر میشود و منابع کمتری برای ساخت محصول جدید استفاده میشود. در واقع، اقتصاد چرخشی یک اصل ساده دارد: باید تا جایی که میتوان، مدت بیشتری از یک محصول استفاده کرد. عمر دوباره پنلهای خورشیدی …
