وقتی عکاسی آرشیوی به عکاسی معاصر گره می‌خورد؛ خوانش‌های مختلف از تاریخ

خبرگزاری مهر-گروه هنر- آزاده فضلی؛ نمایشگاه «این صورت باقی» شامل آثار عکاسان جهان از مجموعه گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران است. این نمایشگاه در آستانه دویست‌ساله شدن اختراع عکاسی، فرصتی است برای بازخوانی و بازاندیشی این هنر مدرن و معاصر که این بار با تکیه بر گنجینه عکس موزه هنرهای معاصر تهران روایت می‌شود. این مجموعه، هم‌سنگ دیگر آثار موجود در گنجینه موزه، راوی دگرگونی‌های هنر مدرن و معاصر تا اواخر قرن بیستم است. در زمانی که جهان با انقلاب دیجیتال و جلوه‌های خیره‌کننده هوش مصنوعی تسخیر شده و در عین حال نسلی تازه از عکاسان جوان با اشتیاق به شکل و شیوه‌های عکاسی آنالوگ به میدان آمده‌اند، ضرورت بازخوانی معاصر این گنجینه دوچندان به نظر می‌رسد. عنوان نمایشگاه که به انگلیسی «THIS LIKENESS EVERLASTING» ترجمه شده، خود دعوتی است به درنگ بر این پرسش که چگونه تصویر و صورتِ انسان و جهان در گذر زمان باقی می‌ماند و هر بار به شکلی تازه دیده می‌شود.

هدف اصلی این نمایشگاه، مرور تاریخچه عکاسی از شکل‌گیری آن به‌مثابه مهارتی فنی و علمی در ثبت پدیده‌های طبیعی، تا تبدیل‌شدنش به رسانه بیانی و هنریِ محبوب همگان است. این نمایشگاه علاوه بر طبقه‌بندی‌های مرسوم موضوعی چون پرتره، طبیعت، منظره‌نگاری و مستند اجتماعی، نگاهی به شاخه‌های دیگر ذهنی و نظری نیز انداخته و هم‌گام با تحولات در زمانی عکاسی، از گذر از عینیت‌گرایی و تداوم لحظه تا پساعکاسی و گفتگوی عکاسی با سایر هنرها، تلاش می‌کند به این پرسش بنیادین پاسخ دهد که عکاسی و مفاهیم آن در سیر تحول تاریخ هنر، از نقاشی و مجسمه‌سازی گرفته تا هنر معاصر مفهومی، اجرا و چیدمان، چه نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرده است. در نهایت، نمایشگاه با درنگ بر تغییرات و تحولات عکاسی از فن به هنر و فرهنگ و نقش آن در هنر معاصر، دعوتی است به «دوباره دیدنِ این صورتِ باقی». …