در چنین شرایطی سفر مسعود پزشکیان به نیویورک و حضور او در مجمع عمومی سازمان ملل، اهمیتی متفاوت پیدا میکند. اگر کانالهای سیاسی برای کاهش تنش میان تهران و واشنگتن بار دیگر فعال شوند، نیویورک میتواند یکی از معدود عرصههایی باشد که امکان دیدارهای دیپلماتیک و انتقال مستقیم پیامها در آن وجود دارد.
پرسش اصلی اما این است: آیا واشنگتن آماده ورود به چارچوبی است که تهران برای مذاکره تعیین کرده یا قرار است وضعیت موجود، یعنی شرایط «نه جنگ و نه صلح»، برای مدتی طولانیتر ادامه پیدا کند؟
حسن هانیزاده، تحلیلگر مسائل سیاست خارجی، در گفتوگو با فرارو معتقد است هفت شرط مطرحشده از سوی محسن رضایی را باید در امتداد همان چارچوبی تحلیل کرد که پیشتر در قالب تفاهم ۱۴ مادهای اسلامآباد مطرح شده بود.
از تفاهم اسلامآباد تا شروط ۷گانه
حسن هانیزاده با اشاره به شروط هفتگانه مورد اشاره محسن رضایی به فرارو گفت: «این شرایط دقیقاً در چارچوب همان توافقنامه ۱۴ مادهای اسلامآباد قابل تحلیل است؛ اما مطرحکردن آنها از زبان دبیر شورای عالی امنیت ملی نشان میدهد ایران بهصورت جدی به دنبال عملیاتیکردن این شروط است.»
او افزود: «یکی از این شروط، عقبنشینی آمریکا از تنگه هرمز، برقراری آتشبس پایدار در همه جبههها و آزادسازی پولهای بلوکهشده ایران است. این شروط پیشتر نیز مطرح شده بود، اما طرح آن از زبان دبیر شورای عالی امنیت ملی، از یک سو بازتاب تابآوری ملت ایران و از سوی دیگر، نشانه دیدهشدن آثار شکست در نیروهای مسلح آمریکا پس از نزدیک به هفت ماه جنگ است.»
هانیزاده تأکید کرد: «بنابراین، مسئله فقط این نیست که تهران چه خواستههایی دارد؛ موضوع مهمتر این است که آیا واشنگتن حاضر است مذاکره احتمالی را بر مبنای این چارچوب آغاز کند یا نه.»
به گفته این تحلیلگر، واکنش آمریکا به این شروط تنها به محتوای آنها محدود نمیشود و به مجموعهای از عوامل، از جمله وضعیت داخلی آمریکا، شرایط منطقه و موضوع محاصره دریایی ایران بستگی دارد. …
