به نقل از نیچر، پیش از درمان، این زنان که شرکتکنندگان یک کارآزمایی بالینی کوچک بودند که به تازگی در مجله سل گزارش شده است، به طور میانگین هر یک یا دو سال یکبار دچار شکستگی در ستون فقرات، لگن، دستها و سایر استخوانها میشدند. پس از کارآزمایی، میزان شکستگی استخوان در اثر ضربههای خفیف در آنها به حدود یک مورد در هر ۱۰ سال کاهش یافت.
این نتایج احتمال وسوسهبرانگیزی را مطرح میکند که شاید یک درمان سلولیِ یک باره بتواند استخوانهای شکننده افراد مبتلا به پوکی استخوان را بازسازی کند. این بیماری مرتبط با افزایش سن، حدود ۲۰۰ میلیون زن را در سراسر جهان به ویژه پس از یائسگی تحت تاثیر قرار میدهد.
با این حال، این یافتهها با محدودیتهای مهمی همراه هستند. این مطالعه کوچک بود، گروه کنترل نداشت و بیشتر شرکتکنندگان پیش از کارآزمایی و در طول آن، داروهای متداول پوکی استخوان مصرف میکردند؛ بنابراین مشخص کردن اینکه چه میزان از اثر مشاهدهشده ناشی از درمان سلولی بوده، دشوار است.
علاوه بر این، پژوهشگران مستقیما سلولهای درمانی را در بدن دریافتکنندگان ردیابی نکردند و در نتیجه یک پرسش مهم همچنان بیپاسخ مانده است: آیا تعداد کافی از این سلولها به استخوانها رسیدند تا تغییری ایجاد کنند؟
مستقیم به سمت استخوان
رابرت ساکستین، متخصص پزشکی بازساختی و یکی از نویسندگان این مطالعه، اطمینان دارد که این اتفاق افتاده است. او چندین دهه است که بررسی میکند چگونه میتوان سلولهای مختلف دارای ظرفیت بازسازی، از جمله سلولهای پیشساز استخوانساز موسوم به سلولهای استرومایی مزانشیمی (MSCs) را در بدن هدایت کرد تا بیشترین اثر درمانی را داشته باشند. …
