محمود غلامی:بهزاد رضوانی در جلسه شورای اداری شهرستان قدس با اشاره به وضعیت نامناسب منابع آب زیرزمینی گفت: « شهرستان هماکنون به دلیل فقر سفرههای آب زیرزمینی با حدود ۴۰۰ لیتر بر ثانیه کمبود آب مواجه است و این وضعیت نشان میدهد منابع تأمین آب با میزان مصرف و توزیع تناسب ندارد و باید برای آن تدبیر و برنامهریزی جدی صورت گیرد.
وی رهاسازی آب سد کرج با هدف تغذیه سفرههای آب زیرزمینی را یکی از مهمترین راهکارهای کارشناسی برای عبور از بحران آب شهرستان دانست و افزود: با رهاسازی آب سد کرج میتوان بخشی از آب مورد نیاز را به سمت سفرههای زیرزمینی هدایت کرد و موجب افزایش سطح آبخوانها شد.
رئیس اداره آب و فاضلاب قدس با اشاره به تجربه سال ۱۳۹۷ افزود: در آن سال با رهاسازی آب سد کرج وضعیت سفرههای آب زیرزمینی بهبود پیدا کرد و شرایط تأمین آب شهرستان برای چندین سال در وضعیت نرمال قرار گرفت.
رضوانی در ادامه از آغاز عملیات اجرایی فاز دوم مدول تصفیهخانه فاضلاب شهرستان در هفته دولت خبر داد و گفت: با اجرای این طرح، روزانه ۳۰ هزار مترمکعب به ظرفیت تصفیه فاضلاب شهرستان اضافه خواهد شد.
وی گفت :توسعه شبکه جمعآوری و تصفیه فاضلاب وبازچرخانی آب علاوه بر ارتقای شاخصهای بهداشتی و زیستمحیطی، میتواند در مدیریت منابع آب و استفاده مجدد از پساب نیز نقش مؤثری داشته باشد.صنعت، کشاورزی و فضای سبز از متقاضیان این آب هستند»
بحران آب؛ مطالبه مشترک مردم غرب تهران
شایان ذکر است بحران تأمین آب شرب شهرها و روستاهای شهرستانهای قدس، شهریار و ملارد در سالهای اخیر به یکی از مهمترین دغدغههای مردم این مناطق تبدیل شده است؛ موضوعی که با کاهش سطح سفرههای آب زیرزمینی و محدود شدن منابع سطحی، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
بر این اساس کارشناسان بر ضرورت تقویت منابع تأمین آب سطحی و استفاده از ظرفیت سد کرج تأکید دارند.رهاسازی مدیریتشده آب سد کرج و هدایت بخشی از آن به شنچالهها و مناطق مناسب میتواند علاوه بر کمک به تغذیه سفرههای آب زیرزمینی، در احیای اراضی پاییندست و تقویت منابع آب منطقه نیز مؤثر باشد.
در شرایطی که حفر چاههای جدید ممکن است در کوتاهمدت بخشی از نیاز آبی شهرها و روستاها را تأمین کند، تداوم برداشت از سفرههای زیرزمینی در شرایط افت شدید آبخوانها، نگرانیهای جدی زیستمحیطی و فنی ایجاد کرده است.
پرواضح است برداشت بیرویه از منابع زیرزمینی میتواند در بلندمدت پیامدهایی همچون فرونشست زمین، تخریب ساختار خاک، افت کیفیت آب و تشدید مشکلات زیستمحیطی را به همراه داشته باشد؛ نشانههایی از این بحران هماکنون در دشت شهریار مشاهده میشود.
از این منظر، افزایش عمق چاهها از یک سو و کاهش آبدهی آنها از سوی دیگر، نشانهای روشن از فشار فزاینده بر آبخوانهای منطقه است؛ وضعیتی که ضرورت حرکت از راهکارهای کوتاهمدت و چاهمحور به سمت تأمین پایدار آب، تقویت منابع سطحی، تغذیه مصنوعی آبخوانها و مدیریت مصرف را بیش از گذشته نمایان میکند.
انتهای پیام/
