بازار
مسئله اصلی، تفکیک میان پرورش کنترل‌شده و رهاسازی یا استقرار ناخواسته این ماهی در محیط‌های طبیعی است. تصمیم‌گیری درباره توسعه پرورش تیلاپیا باید بر پایه ارزیابی خطرات زیست‌محیطی، ویژگی‌های زیستی گونه، شرایط منابع آبی و میزان کارآمدی سازوکارهای امنیت زیستی انجام شود. در این چارچوب، بررسی نحوه ورود تیلاپیا به ایران، تعهدات مرتبط با پرورش آن، وضعیت پراکنش در تالاب‌ها و پیامدهای احتمالی برای تنوع زیستی و معیشت جوامع محلی اهمیت ویژه‌ای دارد.
اصغر عبدلی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی، در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی رکنا به ابعاد اکولوژیک گسترش تیلاپیا، سابقه ورود و پرورش آن در ایران، مسئولیت دستگاه‌های مرتبط و الزامات مدیریت علمی این گونه پرداخته است.
تیلاپیا چه ویژگی‌های زیستی دارد که در صورت ورود به منابع آبی طبیعی می‌تواند به گونه‌ای مهاجم تبدیل شود؟
مهاجم بودن یک گونه صرفاً به غیربومی بودن آن محدود نمی‌شود. برخی گونه‌های غیربومی ممکن است بدون ایجاد اثرات قابل‌توجه در محیط جدید مستقر شوند؛ اما برخی دیگر، در صورت برخورداری از شرایط مناسب، می‌توانند جمعیت‌های پایداری تشکیل دهند و بر ساختار اکوسیستم اثر بگذارند.
در مورد تیلاپیا، ویژگی‌هایی مانند تحمل نسبتاً بالای برخی گونه‌ها به تغییرات شرایط محیطی، توانایی تولیدمثل در محیط‌های مناسب و استفاده از منابع غذایی متنوع می‌تواند به استقرار و افزایش جمعیت آنها کمک کند. البته میزان تحمل و قدرت گسترش، بسته به گونه و جمعیت تیلاپیا متفاوت است و نمی‌توان همه گونه‌های این گروه را از نظر خطر زیست‌محیطی یکسان ارزیابی کرد. …
