صبر زینبی چیست؟

حجت‌الاسلام والمسلمین هادی سروش-استاد فقه و فلسفه حوزه علمیه قم- در گفت‌وگو با ایسنا، با تبریک ولادت حضرت زینب(س) اظهار کرد: آنچه از وجود مبارک حضرت زینب (س) بعد از حادثه کربلا معروف و مشهور است و درست هم هست، عنوانی با عنوان «صبر زینبی» است که الگویی شده برای ما و آیندگان که می‌تواند یک الگوی بسیار مهم و دقیق و راهبردی برای همه لحاظ باشد و یک تمدن نوین دینی در دفاع از حق و حقیقت را به همراه داشته باشد.

او افزود: در این رابطه ما باید صبر حضرت زینب (س) را به یک صبر منفعلانه و به یک تحمل کاملاً اثرپذیر از دشمن تقلیل ندهیم. برای این مهم لازم است معنای صبر را به خوبی فهم کنیم و بعد آنچه قرآن شریف در برابر مشکلات و سختی‌ها و فشارها دعوت به صبر کرده، آن صبر را معنا کنیم و به او برسیم.

این استاد حوزه علمیه قم گفت: در رابطه با صبر، علمای ما و عارفان بزرگ، صبر را اینگونه معنا کردند «حبس النفس علی ما یقتضیه العقل و الشرع»؛ صبر این است که انسان به گونه‌ای خود را نگه دارد، به تعبیری خویشتن‌دار باشد که بر مدار عقل و خطوط دین حرکت کند. این معنای صبر است.

حجت‌الاسلام و المسلمین سروش ادامه داد: در قرآن شریف در سوره مبارکه لقمان، بالاترین نقطه صبر و خروجی آن صبر را تعیین فرموده است و آن این است که فرمود "علی ما اصابک ان ذلک من عزم الامور، در مواجهه با حوادث صبر پیشه کنید، خویشتن‌دار باشید. " این خویشتن‌داری اگر به جا و به موقع و به صورت کامل انجام شود، «من عزم الامور» و از کارهای بزرگ است. «عزم الامور» را بزرگان ما مثل علامه طباطبایی معنا کردند به شهامت کسی که در مقابل حوادث، سختی‌ها، ناراحتی‌ها و فشارها خویشتن‌داری می‌کند، در عین شهامتی که دارد و آن شهامت را در وجود خودش محافظت می‌کند؛ این می‌شود از کارهای بزرگ.

او خاطرنشان کرد: ما معتقدیم حضرت زینب(س) یک صبر فعالانه‌ای داشت که به تعبیر قرآن «عزم الامور» بود. شاهد این ادعای ما، حرکت زینب کبری (س) در کوفه و در شام در مواجهه با جامعه غفلت‌زده کوفه و جامعه ظلم‌زده شام است که نمونه‌های قابل توجهی در این سفر کوفه و شام، حضرت زینب (س) در موضوع صبر فعالانه، استقامت پرشور زینب کبری (س) در مقابل مصائب و شهامت آن حضرت را می‌توانیم ردیابی کنیم. …