برگزاری مسابقه فوتبال در ورزشگاههای بزرگ، بویژه در ساعات پر مصرف شب، مستلزم استفاده از تعداد زیادی پروژکتور پرقدرت است. شاید مصرف برق یک مسابقه بهتنهایی رقم تعیینکنندهای برای شبکه سراسری توزیع برق نباشد، اما وقتی این میزان مصرف در دهها مسابقه و در طول ماههای گرم سال تکرار میشود، نمیتوان بهسادگی از کنار آن گذشت. پرسش اساسی برای افکار عمومی این است؛ در شرایطی که کشور با محدودیت تولید و تأمین برق مواجه است، آیا واقعاً ضرورت دارد همه مسابقات فوتبال در ساعات شب و زیر نور مصنوعی برگزار شوند؟
البته نمیتوان شرایط اقلیمی شهرهای مختلف را نادیده گرفت. در شهرهایی مانند اهواز و آبادان، گرمای شدید در ماههای گرم سال میتواند سلامت و عملکرد بازیکنان را تحت تأثیر قرار دهد و انتقال مسابقه به ساعات خنکتر شب، تصمیمی منطقی است. در شهرهای مرطوب شمالی نیز صرفاً دمای هوا معیار مناسبی نیست و رطوبت و شاخص گرمایی باید در تصمیمگیری لحاظ شود.
اما درمقابل، شهرهایی مانند تبریز، اراک، کرمان و حتی تهران، شیراز و اصفهان در برخی روزها و ساعات شرایطی دارند که امکان برگزاری مسابقه در روشنایی طبیعی وجود دارد. بنابراین، این پرسش مطرح میشود که چرا باید برای شهرهایی با شرایط اقلیمی متفاوت، نسخه زمانی یکسانی تجویز شود؟
اگر دما، رطوبت، شاخص گرمایی و شرایط زمین اجازه دهد و نور طبیعی نیز برای برگزاری مسابقه کافی باشد، برگزاری بازی در ساعات عصر میتواند تصمیمی منطقی باشد؛ تصمیمی که با حفظ استانداردهای مسابقه، مصرف نورافکنها را نیز کاهش میدهد. …
