یک کارشناس بازار مسکن گفت: کاهش سهم هزینه مسکن در سبد خانوار را نمیتوان نشانه بهبود وضعیت اقتصادی و رفاهی خانوارها دانست. با توجه به نبود رشد اقتصادی مثبت، این کاهش بیشتر میتواند حاصل ناچاری خانوارها برای تعدیل هزینهها و پذیرش کیفیت پایینتر در محل سکونت باشد.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اقتصاد۲۴ـ سهم هزینه مسکن در سبد هزینه خانوارهای شهری کشور در سال ۱۴۰۴ به ۴۱.۷ درصد رسید که در مقایسه با سهم ۴۳.۷ درصدی سال ۱۴۰۳، کاهش ۲ واحد درصدی را نشان میدهد. با این حال، این کاهش لزوماً به معنای بهبود وضعیت مستأجران نیست. بررسیها نشان میدهد تورم اجارهبها در سال گذشته با کاهش ۶ واحد درصدی از حدود ۴۰ درصد به ۳۴ درصد رسید، درحالیکه تورم عمومی با افزایش ۱۸ واحد درصدی به ۵۰.۶ درصد صعود کرد. از سوی دیگر، تورم ۶۸ درصدی خوراکیها سهم این گروه از هزینههای خانوار را افزایش داد. در کنار این عوامل، جابهجایی اجباری برخی مستأجران به خانههای کوچکتر، محلههای ارزانتر و شهرهای حاشیهای نیز در کاهش سهم هزینه مسکن مؤثر بوده است. بر همین اساس، افت این شاخص را نمیتوان نشانه افزایش قدرت تأمین مسکن دانست و حتی میتوان آن را نشانهای از کاهش کیفیت زندگی و تشدید فقر شهری ارزیابی کرد. مستأجران ایرانی چطور از کیفیت زندگی خود برای تأمین مسکن میگذرند؟
محمود اولاد، کارشناس بازار مسکن، در گفتوگو با اقتصاد۲۴ با اشاره به کاهش سهم هزینه مسکن در سبد هزینه خانوارهای شهری اظهار کرد: کاهش این شاخص لزوماً به معنای بهبود وضعیت خانوارها نیست و برای ارزیابی آن باید سایر شاخصهای اقتصادی و تغییرات سبد مصرفی خانوار نیز مورد بررسی قرار گیرد.
وی با بیان اینکه در سال گذشته رشد اقتصادی مثبتی نداشتیم، تاکید کرد: بنابراین نمیتوان کاهش سهم هزینه مسکن را به افزایش درآمد خانوارها و بهبود قدرت خرید آنها نسبت داد؛ چراکه در چنین شرایطی انتظار میرود خانوارها بتوانند هزینه بیشتری برای بخشهایی مانند تفریح، گردشگری و سرگرمی اختصاص دهند، اما شواهد نشان میدهد افزایش سهم هزینهها بیشتر به سمت خوراکیها و نیازهای ضروری بوده است.
بیشتر بخوانید: تورم نقطهبهنقطه اجاره مسکن در مهر ۱۴۰۵ اعلام شد+ جزئیات
اولاد یکی از دلایل کاهش سهم هزینه مسکن را تغییر اجباری الگوی سکونت مستأجران دانست و افزود: بخشی از مستأجران به دلیل کاهش توان مالی، ناچار به جابهجایی به مناطق ارزانتر شدهاند. این جابهجایی لزوماً به معنای انتخاب خانههای کوچکتر نیست، بلکه ممکن است خانوارها به واحدهایی با کیفیت پایینتر یا در محلههایی با سطح خدمات و امکانات کمتر نقل مکان کرده باشند. …