زنجیره ارزش تولید شترمرغ در هامون تکمیل می‌شود

سؤال همین‌جاست. چرا شترمرغی که در سیستان پرورش پیدا می‌کند، برای کشتار باید راهی تهران شود؟ مگر نمی‌شود این کار را در خود استان انجام داد و گوشت را بسته‌بندی‌شده به بازار فرستاد؟ ماجرا فقط کشتار نیست. اگر قرار باشد پوست و پر شترمرغ هم به محصولی قابل فروش تبدیل شوند، به کارگاه و امکانات فرآوری نیاز است؛ امکاناتی که می‌توانند استغال تازه ایجاد کنند و درآمد بیشتری برای تولیدکننده و منطقه به همراه داشته باشند.

حالا در شهرستان هامون برای ساخت کشتارگاه تخصصی شترمرغ مجوز صادر شده است؛ خبری که می‌تواند بخشی از این مشکلات را حل کند، البته به شرط آن‌که طرح از مرحله مجوز بگذرد و به ساخت و بهره‌برداری برسد. از سوی دیگر، مسئولان دامپزشکی استان می‌گویند در بعضی کشتارگاه‌های موجود استان هم امکان کشتار شترمرغ وجود دارد. پس پرسش فقط این نیست که کشتارگاه ساخته می‌شود یا نه، مسأله این است که چرا هنوز بخشی از پرنده‌ها زنده از استان خارج می‌شوند و چه باید کرد تا سهم بیشتری از درآمد این تولید، نصیب خود سیستان شود.

هزینه‌ها جلوتر از درآمد می‌دوند

برای «هادی ایمان بیگی»، پرورش‌دهنده شترمرغ در شهرستان هامون، ماجرا فقط بزرگ‌کردن پرنده و رساندن آن به وزن فروش نیست. هزینه‌های تولید از یک طرف بالا می‌روند و دشواری رساندن شترمرغ به بازار از طرف دیگر، بخشی از درآمدی را که باید نصیب تولیدکننده شود، تحت تأثیر قرار می‌دهد.  او که سال‌هاست در این حرفه فعالیت می‌کند، می‌گوید: «شرایط آب‌وهوایی سیستان برای این فعالیت مناسب است، اما بدون زیرساخت‌های لازم، استفاده از این ظرفیت آسان نیست.» …