طرح این ادعا که مصرف بالای سوخت صرفا معلول تولید موتور بیکیفیت است، بیش از آنکه یک گزاره کارشناسی باشد، حکمی کلی و اثباتنشده است. از منظر ضوابط فنی و حقوقی، هیچ خودرویی بدون گذراندن آزمونهای انطباق تولید (COP) و تایید نوع (Type Approval) تحت نظارت سازمان ملی استاندارد و سازمان حفاظت محیط زیست، مجوز شمارهگذاری و ورود به بازار را طبق مفاد مندرج در قانون حمایت از حقوق مصرفکنندگان خودرو دریافت نمیکند. بنابراین، زیر سوال بردن مطلق کیفیت پیشرانهها، بدون ارائه مستندات آزمونهای دورهای، کل فرآیند استانداردسازی و صحهگذاری کشور را با ابهام مواجه میسازد.
البته میان عبور از حداقل استانداردهای قانونی و دستیابی به مرزهای نوین بهرهوری تفاوت وجود دارد؛ صنعت خودرو باید در ارتقای راندمان حرارتی، کاهش وزن و کالیبراسیون دقیقتر پیشگام باشد. بااینحال، پیشرانههایی که در شرایط آزمایشگاهی با سوخت مرجع (Reference Fuel) استانداردهای آلایندگی یورو ۴ و یورو ۵ را احراز میکنند، در مواجهه با سوخت توزیعی نامنطبق در سطح شبکه دچار افت شدید راندمان میشوند؛ موضوعی که طبق گزارش تحلیلی پایش کیفیت سوخت و اجرای احکام قانون هوای پاک در گزارشهای پایش دورهای کیفیت فرآوردهها به آن اشاره شده است. خلط میان فناوری پیشرانه و اثرات سوخت نامرغوب، مانع از تحلیل فنی و شفاف مصرف سوخت میشود. سازوکار مهندسی اثرگذاری سوخت نامنطبق بر افزایش مصرف و استهلاک …
