دادههای این گزارش که بر پایه بررسیها از بازار واحدهای نوساز مراکز استانها به دست آمده، نشان میدهد با بودجه خرید یک واحد کوچک در تهران، در برخی شهرها امکان خرید خانهای با متراژ بهمراتب بالاتر وجود دارد.
با این حال، این اختلاف قیمت لزوماً به معنای رفاه بیشتر نیست و عواملی مانند فرصتهای شغلی، دسترسی به خدمات، حملونقل و کیفیت زیرساختها نیز در تصمیم خانوار برای جابهجایی اهمیت دارند. در این بررسی، تهران همچنان در بالاترین سطح قیمتی قرار دارد، اما شهرهایی مانند کرج، شیراز، قزوین و مشهد فاصله کمتری با پایتخت دارند. در مقابل، برخی مراکز استانها در سطوح پایینتری از قیمت مسکن قرار گرفتهاند.
برای بررسی ابعاد این شکاف قیمتی و پیامدهای احتمالی جابهجایی خانوارها، اقتصادنیوز با هوشنگ فروغمند اعرابی، معمار و پژوهشگر حوزه معماری و شهرسازی، گفتوگو کرده است.
مشروح گفتوگوی اقتصادنیوز را در ادامه میخوانید:
*آیا بحران مسکن در تهران از نظر سطح قیمت، نسبت قیمت مسکن به درآمد و سهم اجاره از درآمد با سایر مراکز استانها قابل مقایسه است؟
از نظر شدت بحران، تهران همچنان وضعیت حادتری نسبت به سایر مراکز استانها دارد. بهخصوص در سال ۱۴۰۳، آماری که ما داشتیم نشان میداد سهم هزینه مسکن از هزینه خانوار مستأجر در استان تهران حدود ۶۰ درصد بوده است. این سهم در استان البرز حدود ۵۰ درصد، در قزوین ۴۵ درصد و در فارس ۴۲ درصد بود. این ارقام نشان میداد که بحران مسکن در تهران وضعیت جدیتری دارد.
این فشار همچنان وجود دارد و ادامهدار است و به نظر نمیرسد شرایط تغییر کرده باشد؛ چراکه تهران شهری است که تقاضای مسکن در آن، چه در بازار خرید و چه در بازار اجاره، بسیار بالاست. به علتهای مختلف، از جمله پایتخت بودن، ارزشهای همجواری، فرصتهای اشتغال و شرایط اجتماعی موجود در تهران، این شهر همچنان با یک وضعیت بحرانی در بازار مسکن مواجه است.
*چرا با وجود فاصله زیاد قیمت مسکن تهران با سایر شهرها، در بعضی مراکز استانها مثل کرج، شیراز، قزوین و مشهد فاصله با تهران کمتر شده است؟ …
