جوابیه طولانی فغانی به توماس توخل!

به گزارش ورزش سه، ساعت ۶ عصر پنجم ژوئیه در مکزیکوسیتی بود و علیرضا فغانی، داور ۴۸ ساله ایرانی ، در رختکن خوابیده بود و خرخر می‌کرد. دستیارانش صدای موسیقی را پایین آورده بودند. اگر غرش خفه نزدیک به ۹۰ هزار هوادار از پشت دیوارهای بتنی ورزشگاه آزتکا نبود، شاید او تا صبح روز بعد هم خواب می‌ماند. 

فغانی داور مسابقه مکزیک و انگلیس در مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ بود. مکزیک از سال ۲۰۱۳ در یک مسابقه رسمی در آزتکا شکست نخورده بود که دست‌کم بخشی از این رکورد به آشنایی آنها با شرایط ورزشگاه مربوط می‌شد. این ورزشگاه در ارتفاع ۲۲۴۰ متری از سطح دریا قرار دارد و هوا در آن اکسیژن کمتری دارد. حریفان در چنین شرایطی برای نفس کشیدن به مشکل می‌خورند، چه رسد به اینکه بتوانند پیروز شوند. 

این سومین مسابقه فغانی در چهارمین جام جهانی‌اش بود. او یکی از گزینه‌های قضاوت فینال محسوب می‌شد و به یک عملکرد قدرتمند نیاز داشت. بیرون ورزشگاه، باران شدیدی از آسمان می‌بارید. صدای رعدوبرق بالای سر شنیده می‌شد. طوفان شروع مسابقه را یک ساعت به تأخیر انداخته بود، اما نتوانسته بود چیزی از هیجان هواداران کم کند؛ آنها همچنان طبل می‌زدند و شعار می‌خواندند. 

سرانجام صداها فغانی را از خواب بیدار کردند. کمی آب به صورتش زد و دوباره یادداشت‌هایش را مرور کرد. او به‌عنوان داور لیگ A استرالیا، تعداد کمی از بازیکنان را از نزدیک می‌شناخت، بنابراین مشغول مطالعه واکنش‌ها، خلق‌وخو و عادت‌های آنها در سناریوهای مختلف مسابقه بود.

او می‌گوید: «بازیکنان کلیدی را می‌شناسید، ویژگی‌هایشان را درک می‌کنید و می‌دانید معمولاً در موقعیت‌های مشخص چگونه رفتار می‌کنند.» 

ابهام درباره زمان آغاز مسابقه، برنامه آماده‌سازی او را به‌هم ریخته بود. چند روز قبل، در شرایطی که درباره وضعیت آب‌وهوایی شدید هشدار داده شده بود، مقام‌های فیفا اعلام کرده بودند که قصد دارند زمان شروع بازی را شش ساعت جلو بیندازند؛ اما بعد از آنکه کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر وقت بریتانیا، نگرانی خود را مطرح کرد که این تصمیم با دادن زمان کمتر برای تطبیق با ارتفاع به ضرر انگلیس و به سود میزبان تمام می‌شود، این برنامه کنار گذاشته شد.  …