تعداد و رازداری عملیاتی فوقالعاده این پروازها باعث هشدارهای امنیتی فوری در سراسر جنوب آسیا شد. این پروازها چیزی فراتر از تدارکات معمول هستند. این ترابری نظامی که کمتر از دو هفته پس از امضای پیمان دفاعی سهجانبه بین اسلامآباد، آنکارا و ریاض رخ میدهد، اتحاد دفاعی-صنعتی به سرعت در حال تعمیق بین پاکستان و ترکیه را برجسته میکند.
این ترابری هوایی ۶۰ ساعته چگونه انجام شد؟ این جابجایی هوایی از شب ۱۸ آگوست آغاز شد و تا ۲۱ آگوست بدون وقفه ادامه یافت. دادههای ردیابی پرواز از طریق منابع آزاد نشان داد که یک پل هوایی هماهنگ مستقیماً از گرههای لجستیکی ترکیه - که عمدتاً از فرودگاههای نظامی استانبول و آنکارا پرواز میکردند - و از طریق کریدورهای بینالمللی به پاکستان منتقل میشد.
ستون فقرات عملیات ترکیه شامل هواپیماهای ترابری لاکهید C-130 هرکولس در کنار هواپیماهای ترابری عظیم ایرباس A400M اطلس، از جمله پروازهایی که تحت نامهای نظامی مانند TUAF526 انجام میشدند، بود.
در سمت پاکستان، هواپیماهای ترابری به سه تأسیسات اصلی هدایت شدند:
پایگاه نیروی هوایی پاکستان، نورخان (راولپندی): نورخان که در مجاورت ستاد کل ارتش پاکستان (GHQ) قرار دارد، به عنوان دروازه اصلی برای ترابری هوایی راهبردی حساس و با ارزش بالا، هیئتهای نظامی و تحویل سختافزار در سطح فرماندهی عمل میکند.
پایگاه نیروی هوایی پاکستان، مسرور (کراچی): مسرور، به عنوان بزرگترین پایگاه هوایی پاکستان، میزبان اسکادرانهای ضربتی دریایی خط مقدم، واحدهای کلیدی پدافند هوایی و انبارهای لجستیکی مرتبط با زیرساختهای بندری مجاور است.
پایگاه نیروی هوایی پاکستان، مرید (چاکوال): مرید که در شمال پنجاب واقع شده، یک پایگاه عملیاتی تخصصی برای هواپیماهای بدون سرنشین (پهپاد) و اسکادرانهای ضربتی-نظارتی است.
همزمان، هواپیماهای ترابری سنگین شیان Y-20 نیروی هوایی ارتش آزادیبخش خلق چین (PLAAF) که همزمان در نورخان و مسرور فرود میآمدند، ثبت شدند. …
