انتقاد تند جباری از هولدینگ خلیج فارس!

جباری در حالی سومین تیمش در دو سال اخیر را انتخاب کرده که بعد از استقلال، در مس رفسنجان حضور پیدا کرد و با سقوط عجیب این تیم به لیگ آزادگان، او تصمیم به یک انتخاب جدید گرفت. همین‌ها بهانه‌ای شد تا خبرنگار ما گفت‌وگویی مفصل با او داشته باشد و درباره آنچه از تهران تا رفسنجان و قشم بر این چهره محبوب استقلالی‌ها گذشته را با جزئیات بررسی کند.

مشروح اولین مصاحبه مجتبی جباری بعد از حضورش در لیگ آزادگان را در ادامه بخوانید:

* از حضورتان در قشم شروع کنیم. چه چیزی باعث شد این پیشنهاد را بپذیرید؟

در حقیقت، این اتفاق خیلی سریع و ناگهانی رخ داد. از طرف آقای اصولی، پیشنهاد همکاری به من داده شد. جلسه‌ای تشکیل دادیم و درباره برنامه‌ها و اهدافی که مد نظر داشتند، صحبت کردیم؛ مبنی بر اینکه قصد دارند پایه‌ریزی تازه‌ای انجام دهند و ساختاری مشخصی ایجاد کنند. بعد از رایزنی‌های لازم، با وجود اینکه با تیم مس رفسنجان قرارداد داشتم و کار را با آنها پیش می‌بردم، به ‌طور همزمان شرایط را بررسی کردم تا تشخیص دهم کدام گزینه هم به نفع خودم و هم به نفع تیم رفسنجان است. در نهایت با اجازه و مذاکره با دوستان آن مجموعه، اعلام کردم که امکان ادامه همکاری برایم میسر نیست و تمایل دارم کار را با تیم جزیره قشم دنبال کنم. با حضورم در قشم نیز همه کارها به خوبی پیش رفت. سرعت عمل بالایی در جلسات داشتیم، روند جذب بازیکنان را به سرعت پیگیری کردیم و داریم جلسات تمرینی را پشت سر می‌گذاریم.

* درباره بازیکنان جذب شده هم یک نکته مهم وجود دارد. اسامی اعلام‌ شده برای اهالی فوتبال کاملا آشنا هستند اما در عین حال نگرانی‌هایی درباره میانگین سنی این نفرات وجود دارد. نگاه شما در فرآیند جذب بازیکن چیست؟

ببینید فوتبال ما در حال حاضر چندان بازیکن جوان مستعد پرورش نمی‌دهد. طبیعتا باید شرایطی فراهم شود که از جوانان واقعی و باکیفیت بهره ببریم، اما متأسفانه با کمبود چنین استعدادهایی مواجهیم. با توجه به شناختی که از این بازیکنان داشتم، عملکردشان در فصل گذشته و بازی‌هایی که از آنها دیده بودم، رویکرد ما جذب بازیکنان با تجربه‌ای بود که همچنان توانمند هستند و می‌توانند به تیم کمک کنند. در کنار آنها، چند بازیکن جوان خوب نیز جذب کرده‌ایم و همچنان جای کار داریم تا از جوانان مستعد نیز استفاده کنیم. تقریبا شاکله اصلی تیم بسته شده و استخوان‌بندی آن مشخص است. تمرینات را زیر نظر داریم و زمان کافی نیز در اختیار داریم تا هم از نظر بدنی و هم از لحاظ تاکتیکی، تیم را هماهنگ و یکدست کنیم.

* با توجه به اینکه مالکیت، سرمربی و کادر فنی کاملا تغییر کرده‌اند، برنامه و هدفگذاری باشگاه چگونه است؟ آیا همچنان بقا در لیگ یک در اولویت است یا اهداف بزرگتری دارید؟

تیم خوبی تشکیل دادیم و قطعا اهداف بزرگتری نیز مد نظر است. سختی کار در این است که در لیگ یک، تیم‌های مختلف از سوی نمایندگان شهرهای خود حمایت می‌شوند و تلاش فراوانی می‌کنند تا به لیگ برتر صعود کنند. بازیکنان جوان و با تجربه‌ای در این لیگ حضور دارند و بازی‌ها بسیار نزدیک و فشرده است. ما سعی کرده‌ایم نفراتی را جذب کنیم که تجربه کافی داشته باشند. هدف اصلی ما جمع‌آوری تیمی منسجم است که هم بازی زیبا و هم نتیجه مطلوب کسب کند. در ادامه باید دید چه شناختی از شرایط به‌دست می‌آوریم..

* درباره تیم مس رفسنجان صحبت کنیم؛ اگر تیم شما در پلی‌آف شرکت می‌کرد، شاید شانس خوبی برای ماندن در لیگ برتر داشت. نظر خودتان چیست؟

بالاخره عدم شرکت در آن بازی، نظر مدیریت و مجموعه باشگاه بود، اما من شخصا عقیده‌ام را اعلام کردم که مایلم بازی کنیم و حتی دو هفته تیم را جمع و آماده کردیم تا مسابقه را برگزار کنیم. اما در نهایت، خواست مجموعه بر این شد که آن بازی انجام نشود و بیش از این نیز از دست ما کاری ساخته نبود.

* درباره شرایط استقلال با سهراب بختیاری‌زاده هم صحبت کنیم. مسائل مربوط به بسته بودن پنجره نقل ‌و انتقالات و دیگر داستان‌های موجود هواداران را نگران کرده. شما هم مثل هواداران نگرانید؟

متاسفانه همیشه نگرانی‌هایی با استقلال همراه بوده و کم‌کم به این وضعیت عادت کرده‌ایم. نمی‌دانم چه بگویم؛ روزگاری پول نداشتیم و مشکلاتی داشتیم، الان هم پول داریم و هم مشکلات. نمی‌دانم شرایط چگونه پیش می‌رود. شرایط به گونه‌ای است که با وجود افزایش منابع مالی، مشکلات نیز بیشتر شده است. این جای تأمل دارد. من تصور می‌کردم از زمانی که باشگاه استقلال زیر نظر شرکت خلیج ‌فارس قرار می‌گیرد، تحولات ویژه‌ای از نظر زیرساخت‌ها، امکانات و جذب بازیکنان در سطح رقابت با تیم‌های درجه ‌یک عربی رخ دهد و از این بابت بسیار خوشحال بودم. اما متاسفانه مسیر عجیب و غیرمنتظره‌ای طی شده است. شرایطی که اکنون در آن قرار داریم، واقعا تاسف‌بار است.

* خب دقیقا ایراد کار کجاست؟ افراد اشتباهی؟

به نظر من افرادی وارد فوتبال شده‌اند که صاحب‌ نفوذ هستند اما هدفشان کمک به فوتبال نیست، بلکه به ‌دنبال بهره‌برداری شخصی و منافع فردی خود هستند. در کنار این موضوع، فضای مجازی نیز به نحوی شکل گرفته که منحصرا در ایران چنین استفاده‌ای از آن می‌شود. یعنی فضایی است که گروهی از افراد نامربوط را دور هم جمع کرده و نه‌ تنها بر امور تیم‌های تحت ‌نظر خود، بلکه بر موضوعات سایر تیم‌ها هم دخالت می‌کنند؛ از تعیین مربی گرفته تا دیگر مسائل. در حالی که هیچ تمرکزی بر پرورش و تولید بازیکن جوان وجود ندارد. به همین دلیل، فوتبال به بیراهه رفته است. 

فرقی نمی‌کند چقدر پول وارد این سیستم شود. وقتی راه‌های دورزدن و اتلاف منابع به خوبی شناخته شده باشد، آن سرمایه به ‌راحتی هدر می‌رود. نگاه دلسوزانه و متعهدی در کار نیست. فردی که هم فوتبال را بشناسد و هم بتواند به‌ درستی هزینه کند و امانتدار این تیم و این سرمایه باشد، وجود ندارد. این همان اتفاقی است که رخ داده و واقعا جای تعجب است که با این همه پول و توان مالی، به چنین وضعیتی دچار شده‌ایم. به‌ جرأت می‌توان گفت که این وضعیت، حاصل مدیریت اشتباه و انتخاب افراد نادرست در جایگاه‌های اشتباه است.

روزگاری فوتبال برای مردم جذاب بود. بازیکنان را دنبال می‌کردند، تیم‌ها را می‌شناختند و بازیکنانی با شخصیت و سطح بالا ساخته می‌شدند. اما حالا، آمارها نیز حکایت از ریزش شدید مخاطبان فوتبال دارد. این به خاطر تلاش عده‌ای است که سعی می‌کنند فضایی مصنوعی ایجاد کنند تا در فضای مجازی لایک و مخاطب جمع کنند، بی‌آنکه برایشان مهم باشد این میزان لایک و طرفداری چه آسیب‌هایی به پرستیژ و کلاس فوتبال وارد می‌کند. برای آنها مهم نیست که افراد بسیاری از این فوتبال ارتزاق می‌کنند، این آب را گل‌آلود می‌کنند تا دیگران نتوانند از آن بهره‌مند شوند. برای خود فوتبال و جایگاه ارزشی آن، حرمتی قائل نیستند. گاهی نبودن در این فضا و اظهارنظر نکردن، به فوتبال کمک بیشتری می‌کند اما وقتی هر کسی در هر جایی هر سخنی را مطرح کند، جز اینکه از شأن و سطح فوتبال کاسته شود، نتیجه دیگری ندارد.

* بعد از اتفاقات منجر به جدایی شما از استقلال، تصور میشد شاید مدت زیادی را دور بمانید اما خیلی زود به مربیگری برگشتید. آیا به بازگشت به استقلال هم فکر می‌کنید؟ 

اصلا هدف‌گذاری من به این شکل نیست که بگویم آن اتفاق در آنجا رخ خواهد داد. من قبلا هم به هدف و آرزوی خود رسیده‌ام و نیازی به این کار ندارم. من مربیگری را پروسه‌ای طولانی می‌دانم، درست عین همان مسیری که به‌ عنوان بازیکن فوتبال طی کردم. یعنی باید در سطوح مختلف کار کنی، با تیم‌های گوناگون، بازی‌های متعدد و بازیکنان متفاوت همکاری کنی تا در این حوزه مسلط شوی و بتوانی ایده‌هایت را پیش ببری، آزمون و خطا کنی. اگر می‌خواستم به برند خودم اهمیت دهم و از آن محافظت کنم، شاید انتخاب‌های دیگری در دسترس داشتم. 

* صحبت پایانی.

مسیر سختی در پیش است. از تجربه همکاری با تیم مس رفسنجان چیزهای زیادی یاد گرفتم و آن مسیر به من کمک زیادی کرد. حالا نیز با تیم قشم که ترکیبی از بازیکنان جوان و باتجربه را جمع کرده، نهایت تلاشم را می‌کنم تا شاید بتوانم تیمی تازه و خوب را به فوتبال معرفی کنم و وارد این رقابت سخت شویم، به‌گونه‌ای که خودمان هم در کنار آن رشد کنیم و پیشرفت کنیم. برای جایگاه نهایی، هیچ برنامه مشخص و دقیقی از همین الان ندارم، اما این مسیر، وسیله‌ای است برای یادگیری بیشتر، چالش‌های فراوان و تجربه‌ای چندوجهی که واقعا هم سخت است. خوشحالم که در این مسیر هستم.