«پلمب»؛ به‌مثابه ابزار تنظیم فضای اجتماعی و امنیتی!

صبح ۲۹ شهریور خبر رسید چهار کافه در بلوار تعاون شهریار پلمب شده‌اند. پلیس غرب استان تهران اعلام کرد مأموران در قالب «طرح تشدید نظارت» به ۱۷ باغ‌رستوران، کافی‌شاپ و کافه‌تریا سر زده‌اند و چهار واحد را بسته‌اند. هدف طرح هم با عباراتی آشنا توضیح داده شد: «برقراری نظم و امنیت عمومی و برخورد با ناهنجاری‌های اجتماعی». اینکه آن چهار کافه مشخصا چه کرده بودند، در خبر نیامد. 

چند ساعت بعد، این‌بار در مرکز تهران، دری دیگر مهروموم شد؛ مرکز زبان فرانسه تهران یا CLF. اینجا دیگر از واژه «ناهنجاری اجتماعی» استفاده نشد. رسانه قوه قضائیه از «فعالیت غیرقانونی»، «پروژه‌های ضد فرهنگ ایرانی ـ اسلامی»، «شناسایی و شبکه‌سازی»، «تسهیل خروج نخبگان» و اقدام «برخلاف امنیت ملی» سخن گفت. دو پرونده از دو جنس متفاوت‌، اما با یک نتیجه مشترک؛ نتیجه‌ای که این روزها درخصوص خیلی از مراکز شنیده می‌شود.

به نظر می‌رسد این روزها پلمب نه ابزار صنفی برای تعطیل‌کردن محل متخلف که به ابزاری برای تنظیم رفتار اجتماعی، فرهنگی و حتی ارتباطات تبدیل شده است.

یک قفل برای تخلف‌های متفاوت

واژه پلمب؛ طی سال‌های اخیر به دفعات درباره رستوران‌ها، کافه‌ها، فروشگاه‌ها، باشگاه‌ها و دیگر اماکن عمومی به کار رفته است؛ گاهی با استناد به تخلف صنفی و گاهی با عناوینی چون «عدم رعایت شئونات»، «هنجارشکنی» یا مسائل مرتبط با حجاب. …