اقتصادنیوز: مشروطیت در ایران نخستین لحظه‌ای بود که این پرسش به‌صورت سیاسی و نهادی آشک شد: چگونه می‌توان «ایران» را از یک موضوع تاریخی به یک سوژه سیاسی و حقوقی جدید تبدیل کرد؟

به نظر می‌رسد که دور جدیدی در بحث‌های نظری در ایران آغاز شده باشد و تردیدی نیست که از بسیاری جهات طباطبایی پیشگام این بحث‌های جدید است. من در نخستین بخش این نوشته از حضور غایب او سخن گفتم که تصور می‌کنم توصیف ناروایی نیست، اما به نوبه‌ی خودم تأسف می‌خورم که طباطبایی بیش از آن چه حضور دارد، حضور ندارد!

سروش دباغ روانشناس و فیلسوف، در متنی به مقاله محمد قوچانی به نام «لیبرالیسم نقابدار» پاسخ داد و نوشت که «اگر اقتصاددان و روزنامه‌نگار ما ذره‌بین در دست گرفته و مجدّانه و صادقانه از پی شناسایی و شناساندنِ جماعت شیاد روان گشته‎‌اند، بد نیست در اطرافیان و همفکران خود هم نظر کنند و سراغی از نویسندۀ واقعی …

طباطبایی از «خرد به ‌عنوان ضابطه همه شئون انسانی» به‌ عنوان دست ‏مایه ‏ای برای دفاع از ویژگی‏ های عقلانی اندیشه ایرانشهری استفاده می‏ کند. مسئله او در نهایت، خود آن «خرد به‌ عنوان ضابطه همه شئون انسانی» نیست، بلکه «ایرانشهر» است. دغدغه بنیادین او در نهایت، نه انسان به‌ عنوان انسان، بلکه انسان ایرانی …

کانال تلگرامی مجله سیاست‌نامه بخشی از متن شروین مقیمی را منتشر کرده است که در ادامه می‌خوانید.

تصویری کمتر دیده‌شده از جمعی از چهره‌های برجسته حوزه علمیه منتشر شده است. در این عکس، از سمت راست، سید هادی خامنه‌ای، سید جواد خامنه‌ای، علامه طباطبایی، شیخ...

در نگاه نخست تصورم این بود که نویسنده گرامی داریوش آشوری و داریوش شایگان را به سبب اشتراک در نام خلط کرده است (که البته همین بی‌دقتی هم در مقاله‌ای بین‌المللی موجه نیست)۔ اما دیدم در جمله بعد ایشان نوشته است که در خاتمه کتاب، طباطبایی به نقادی فهم شایگان از تاریخ اندیشه در ایران و اسلام پرداخته است …

همایش «جایگاه ایران در جهان چندقطبی؛ آینده امیدبخش ایران در پیوند رهبر، نیروهای سیاسی و مردم» با حضور جمعی از صاحب‌نظران حوزه علوم اجتماعی و فلسفه، و پژوهشگران مسائل ایران برگزار شد.

صحبت های جواد خیابانی، خداداد عزیزی و پژمان راهبر درباره جام جهانی 2026

کاشی، عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی گفت: زندگی روزمره به خودی خود سیاسی شده و خودش به هدفش می‌رسد. اتفاقا کسانی که برای جامعه نسخه تجویز می‌کنند و یک راهکار مشخصی را ارائه می‌دهند، بیشتر کار را خراب می‌کنند و اتفاقاتی مانند حوادث دی‌ماه سال گذاشته را رقم می‌زنند.