میانجی پیشین مذاکرات ایران و آمریکا در نوشته خود، روندی را کالبدشکافی میکند که به نوعی برای ایران آشناست. «دونالد ترامپ» تعامل با ایران را با دیپلماسی اما بدون دیپلمات آغاز کرد، بعد به ناوهای توپدار رسید و اکنون هم ملغمهای از فشار اقتصادی با درگیری محدود نظامی را در دستور کار دارد. این اما نسخه به روز شده نمایشی است که ایالات متحده آمریکا با اتکا به یک ادعای اثبات نشده و با بهرهگیری از سناریوهای مختلف دو دهه است آن را علیه ایران اجرا و جهان بیش از هر زمان دیگری تبعات این اجرا را تحمل میکند. تهدید به حمله به کوه کلنگ ایران که «دونالد ترامپ» رئیسجمور آمریکا مدعی وجود فعالیتهای هستهای در آنهاست، گرچه پرده جدیدی از این نمایش است اما خود این نمایش جدید نیست و در دو دهه اجرای آن بسیاری از مفاهیم و نهادهای نظام بینالملل در مسیر این اجرا دچار دستکاریهای متعدد شده و حتی میتوان گفت هویت، ماهیت و کارکرد خود را از دست دادهاند. نمونه آن مفاهیمی چون صلح و دیپلماسی و نهادهایی چون سازمان ملل و دیوان دادگستری بینالمللی است. …
سایت اقتصادنیوز / ۱۵ ساعت قبل
دیپلماسی بدون دیپلمات؛ نسخه ترامپ که واشنگتن را به بنبست کشاند | کالبدشکافی میانجی سابق مذاکرات ایران و آمریکا از شکست های ترامپ
اقتصادنیوز: دو سال است که رئیسجمهور آمریکا بدون دیپلمات وارد دیپلماسی شده، با ناوهای توپدار آن را ادامه داده و اکنون در ملغمهای از فشار اقتصادی و درگیری محدود نظامی گرفتار شده است؛ نسخهای که وزیر خارجه عمان، ریشههای آن را کالبدشکافی کرده و معتقد است رهبرانی که دیپلماتها را کنار میگذارند، دیر یا زود به بنبست میرسند.

این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از ایرنا، آنچه دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا در دو سال گذشته با نظام بینالملل کرد؛ در پیدا و نهان بسیاری از مقامات و مسئولان جهان را به انتقاد و اعتراض وادار کرد. مقاله «بدر بوسعیدی» وزیر امور خارجه عمان در فایننشال تایمز گرچه شرح حالی است از آنچه بر جهان میگذرد اما در واقع اشاراتی هم دارد به ریشههای این شرایط. رئیس دستگاه دیپلماسی عمان معتقد است «تمایل برخی از رهبران جهان به دیپلماسی بدون دخالت دیپلماتها مشکلساز است و آنها به زودی متوجه میشوند که ابزارهای بسیار کمی برای پیشبرد اهداف خود در اختیار دارند. از نگاه بوسعیدی این روند یا به روش سنتی امپراتوری قرن نوزدهمی «دیپلماسی قایق توپدار» یا به معادل مدرنتر اما به همان اندازه مخرب یعنی استفاده از قدرت اقتصادی برای قلدری و وادار کردن کل جمعیتها به تسلیم، به امید «تغییر رژیم» و گماشتن یک دولت نیابتی مطیع، صورت میگیرد».


















































































































