بازار
تأمین پایدار نهاده‌های خوراک دام و طیور یکی از موضوعات مهم در امنیت غذایی کشور است. وابستگی به واردات بخشی از نهاده‌های خوراک، به‌ویژه منابع پروتئینی، در شرایط تحریم و محدودیت‌های تجاری می‌تواند هزینه و ریسک تأمین این مواد را افزایش دهد. در چنین شرایطی، بررسی روش‌های نوین تولید پروتئین نظیر تبدیل متانول به پروتئین که وابستگی کمتری به زمین کشاورزی، منابع آب و تولید متعارف محصولات کشاورزی دارند، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.
تولید پروتئین بدون کشاورزی و دامپروری با تبدیل متانول به پروتئین
برخی باکتری‌ها و مخمرها می‌توانند با مصرف منابع کربنی و مواد مغذی، رشد کنند و زیست‌توده‌ای غنی از پروتئین تولید کنند. این زیست‌توده پس از برداشت، فرآوری و بررسی‌های ایمنی و تغذیه‌ای، می‌تواند به‌عنوان یکی از اجزای خوراک دام، طیور و آبزیان مورد استفاده قرار گیرد. این روش که با عنوان پروتئین تک‌یاخته‌ای شناخته می‌شود، از توان میکروارگانیسم‌ها برای تبدیل مواد اولیه به زیست‌توده پروتئینی استفاده می‌کند.
پروتئین تک‌یاخته‌ای (Single-Cell Protein; SCP) یا پروتئین میکروبی یا زیستی، به زیست‌توده خشک میکروارگانیسم‌هایی مانند باکتری‌ها، مخمرها، قارچ‌ها و ریزجلبک‌ها گفته می‌شود که معمولاً در شرایط کنترل‌شده تولید می‌شود. این محصول، بسته به ویژگی‌های تغذیه‌ای و ایمنی خود، می‌تواند در خوراک دام و آبزیان و در برخی موارد در غذای انسان کاربرد داشته باشد. این میکروارگانیسم‌ها قادرند از منابع کربنی متنوعی، از جمله متان، متانول و دی‌اکسیدکربن، برای رشد و تولید زیست‌توده غنی از پروتئین استفاده کنند.
متانول؛ منبع کربنی برای تولید پروتئین همچنین بخوانید: امنیت غذایی کشور چگونه تامین می‌شود؟ …
