مهتاب معرفت| حجتالله عبدالملکی، وزیر پیشین تعاون، کار و رفاه اجتماعی در جملهای که از گفتوگوی تصویری او منتشر و فراگیر شده، میگوید: «اگر گرانی را کنار بگذاریم، دیگر هیچ مشکل اقتصادی نداریم». این اظهارات با واکنشهای زیادی مواجه شده و حتی اگر این عبارت را خوشبینانه تفسیر کنیم و منظور او را برجسته کردن اهمیت گرانیها بدانیم، نتیجهگیری آن قابل دفاع نیست. مهم بودن یک مشکل بهمعنای نبودن مشکلات دیگر نیست. ایراد اصلی، تصویری است که این گزاره از اقتصاد ارائه میدهد. مجموعهای که گویا فقط قیمتها در آن نابساماناند و باقی اجزایش، درست کار میکنند.
نخستین اشکال، ابهام واژه «گرانی» است. بالا بودن قیمتها، افزایش مستمر آنها و پائین بودن قدرت خرید، سه مفهوم مرتبط اما متفاوتند. تورم به افزایش سطح عمومی قیمتها اشاره دارد. قدرت خرید نیز به نسبت درآمد و هزینهها وابسته است. ممکن است سرعت افزایش قیمتها، کاهش یابد اما مردم همچنان نتوانند، نیازهایشان را تأمین کنند چون درآمدشان کافی نیست. کاهش تورم نیز بهمعنای بازگشت قیمتها به گذشته نیست. اقتصاددانان نیز بر فرسایش درآمد واقعی در اثر افزایش نامتوازن قیمتها تأکید دارد. بنابراین حتی اگر تورم متوقف شود، خانواری که درآمد کافی ندارد الزاماً از فقر خارج نمیشود. کارگری که شغلش را از دست داده یا جوانی که فرصت ورود به بازار کار پیدا نکرده است با ثابت ماندن قیمتها صاحب درآمد نمیشود. اشتغال، دستمزد واقعی و امکان پیشرفت اقتصادی، مسائل مستقلی هستند. ثبات قیمتها شرط مهم رفاه است اما بهتنهایی رفاه ایجاد نمیکند. اقتصاد میتواند، تورم پائین داشته باشد و همزمان گرفتار رکود، بیکاری یا محرومیت گسترده باشد. …

بازار









































































































































