حسین شریعتمداری| ۱- واژه «جنگ نرم / Soft War» اگرچه اولینبار در سال ۱۹۹۰ توسط «جوزف نای» از دانشگاه هاروارد و در کتابی با عنوان «تغییر ماهیت قدرت آمریکایی» مطرح شده است ولی استفاده از جنگ نرم سابقهای دیرینه دارد. پایه و اساس «جنگ نرم» بر این اصل عقلائی و بدیهی بنا شده است که «رفتار انسانها برخاسته از افکار آنهاست». از این روی، دشمن اگر بتواند افکار عمومی کشور حریف را به نفع خود مدیریت کند، مدیریت رفتار عمومی را نیز در اختیار گرفته است! و اما، افکار عمومی چگونه شکل میگیرد؟ در این نقطه است که پای تبلیغات و نقش برجسته آن در مدیریت و ساخت افکار عمومی به میان کشیده میشود. موضوع این نوشته جنگ نرم و ابعاد و شاخههای گسترده آن نیست، بلکه اشارهای گذرا به نقش تبلیغات در جنگ نرم است.
۲- اولین گام دشمن در بهرهگیری از این ترفند، دور کردن افکار عمومی کشور حریف از رسانههای خودی و جابهجایی توجه عمومی از رسانههای خودی به رسانههای تحت مدیریت دشمن است. به این بخش از بیانات کارشناسانه و هوشمندانه آقای شهید که در همین زمینه مطرح فرمودهاند، نگاهی بیندازید. حضرت ایشان میفرمایند: «در جنگ ترکیبی، دشمن از رسانه استفاده میکند، از عامل فرهنگی استفاده میکند، از عامل امنیّتی استفاده میکند، از نفوذ استفاده میکند، از عامل اقتصادی استفاده میکند؛ از همه این عوامل استفاده میکند برای اینکه ملّت را در محاصره قرار بدهد، برای اینکه ملّت را دچار یأس کند، ملّت را از نیروی خودش غافل کند. سعی میکنند ملّت را از راههای اطّلاعرسانی جدا کنند. خب، ما وسایل اطّلاعرسانی به مردم را داریم؛ اینها را بدبین میکنند: به رادیوتلویزیون گوش ندهید، خبرهایش خلاف واقع است؛ به گزارش مسئولین توجّه نکنید، گزارششان خلاف واقع است؛ به حرفهای رهبری گوش نکنید، حرفهای رهبری تکراری است؛ تکراری است؟ سالها است که جبهه دشمن با صدای بلند اعلام میکند که میخواهیم جمهوری اسلامی را به زانو در بیاوریم، رهبری در مقابل میگوید «غلط میکنید»؛ این تکرار نیست؛ این استقامت است». (اول فروردین ۱۴۰۱). …
