قربانی از آن دسته هنرمندانی است که موفقیت را صرفاً در دیدهشدن و پرمخاطب بودن جستوجو نمیکند، بلکه تلاش دارد میان ریشههای موسیقی ایرانی و نیاز و ذائقه مخاطب امروز پیوندی محترم و با سلیقه برقرار کند. استمرار او در تولید آثار باکیفیت و پرهیز از فاصله گرفتن از هویت هنری ، بخشی از اصالتی است که نام او را برای مخاطبان موسیقی قابل احترام کرده است.
کنسرت وی در شیراز نیز تنها یک اجرای موسیقی نبود بلکه اثری فاخر بود از صدایی دلنشین، نوازندگانی جوان و در عین حال حرفهای، طراحی صحنه و نورپردازی چشمنواز و البته مردمی که با موسیقی همراه شدند، همخوانی کردند و از لحظهلحظه اجرا لذت بردند.
حضور نوازندگان جوان و توانمند در کنار یکدیگر و همراهی مردم با اجرا، نکتهای قابل تأمل را به ذهن میآورد؛ اینکه انسان همانطور که برای سلامت جسم خود به خوراک و تغذیه مناسب نیاز دارد، برای روح و روان خود نیز به خوراک فرهنگی و هنری نیازمند است.
در روزگاری که بخش قابل توجهی از زندگی مردم با فشارهای اقتصادی، دغدغههای معیشتی و خستگیهای روزمره گره خورده، شاید بیش از هر زمان دیگری به لحظاتی نیاز داریم که بتوانیم فارغ از هیاهوی روزمره، ساعاتی را با موسیقی، هنر و زیبایی سپری کنیم.
البته نمیتوان از هزینه بلیت کنسرت و فشار اقتصادی موجود بر خانوادهها چشم پوشید. قیمت بلیت برای بسیاری از شهروندان همچنان یک مسئله جدی است و لازم است متولیان فرهنگی و برگزارکنندگان برای دسترسی اقشار بیشتری از مردم به برنامههای فرهنگی، راهکارهای اساسی و عملی پیدا کنند.
با این حال، اگر هزینههای امروز زندگی را با واقعیتهای موجود مقایسه کنیم، شاید بتوان از زاویه دیگری نیز به موضوع نگاه کرد. وقتی یک شام ساده بیرون از خانه بیش از یک میلیون تومان هزینه دارد، صرف بخشی از همین هزینه برای یک شب موسیقی و تجربه یک رویداد فرهنگی، لزوماً انتخابی غیرممکن و دستنیافتنی نیست؛ بهویژه اگر بدانیم آنچه خریداری میکنیم فقط چند ساعت حضور در یک سالن نیست، بلکه تجربهای فرهنگی و خاطرهای است که ممکن است مدتها در ذهن و روح ما باقی بماند.
کنسرت قربانی در شیراز دقیقاً از همین منظر قابل توجه است، رویدادی که نشان داد مردم برای هنر خوب و اجرای حرفهای ارزش قائل هستند. همخوانی مخاطبان، شور و هیجان حاضران و سر ذوق آمدن مردم، خود گواه روشنی بر این واقعیت بود که جامعه امروز، در کنار نیازهای مادی، تشنه تجربههای فرهنگی و هنری نیز هست.
در این میان، نمیتوان از میزبانی تمامعیار عوامل اجرایی، نظم مناسب، طراحی صحنه و نورپردازی حرفهای نیز غافل شد. مجموعه این عوامل در کنار اجرای قربانی و گروه نوازندگان، شبی را رقم زد که استاندارد یک رویداد فرهنگی موفق را به نمایش گذاشت.
و البته مردم شیراز؛ مردمی هنردوست که نشان دادند این شهر همچنان ظرفیت و آمادگی میزبانی از رویدادهای بزرگ فرهنگی و هنری را دارد.
شیراز، با آن پیشینه تاریخی و فرهنگی، شایسته آن است که چنین برنامههایی نه بهعنوان اتفاقی مقطعی، بلکه بهصورت مستمر و منظم در تقویم فرهنگی آن حضور داشته باشند. شهروندان شیرازی به هنر، موسیقی و رویدادهای فرهنگی نیاز دارند؛ همانقدر که به دیگر نیازهای زندگی روزمره خود محتاجاند.
شاید لازم باشد نگاه ما به هنر نیز اندکی تغییر کند؛ هنر تفریح لوکس و کالای تجملاتی نیست. همانطور که جسم به غذا نیاز دارد، روح و روان انسان نیز به موسیقی، ادبیات، تئاتر و هنر نیازمند است.
در پایان لازم میدانم به مدیر جوان و کاربلد اداره ارشاد شیراز دکتر رنجبر دست مریزاد گفته برایشان در خدمتِ صادقانه به مردم دوست داشتنی و هنردوست شیراز آرزوی موفقیت کنم.
* کنشگر مدنی_شیراز کد مطلب 2265558
