۲۴ آبان ۱۳۹۸، بنزین سهمیه‌بندی شد. قیمت هر لیتر بنزین سهمیه‌ای از هزار تومان به ۱۵۰۰ تومان و بنزین آزاد به ۳۰۰۰ تومان رسید. یکی از مهمترین دلایل اعلام‌شده برای این تصمیم، مقابله با قاچاق سوخت و مدیریت مصرف بود.
شش سال بعد، در آذر ۱۴۰۴، نرخ سوم بنزین با قیمت ۵۰۰۰ تومان به نظام قیمت‌گذاری اضافه شد. در شهریور ۱۴۰۵ نیز قیمت این نرخ به ۱۰ هزار تومان رسید. این بار هم کنترل مصرف، مدیریت منابع یارانه‌ای و مقابله با ناترازی از دلایل اصلی تصمیم عنوان شد.
اما حالا در آبان ۱۴۰۵، پرسش فقط این نیست که چرا بنزین گران شده است؛ پرسش مهم‌تر این است که حاصل این همه تغییر قیمت در مدیریت مصرف، کنترل قاچاق و پایداری عرضه چه بوده است؟
اگر افزایش قیمت قرار بود انگیزه قاچاق را کاهش دهد، چرا قاچاق همچنان یکی از مسائل جدی کشور است؟ اگر هدف، مدیریت مصرف بود، چرا همچنان با ناترازی تولید و مصرف روبه‌رو هستیم؟ و اگر هدف، تأمین پایدار سوخت بود، چرا در برخی جایگاه‌ها مردم برای دریافت بنزین با صف‌های طولانی و محدودیت عرضه مواجه می‌شوند؟ بنزین گران‌تر شد، اما دسترسی به آن هم دشوارتر شده است
ماجرا زمانی نگران‌کننده‌تر می‌شود که مردم علاوه بر پرداخت هزینه بیشتر، برای دسترسی به سوخت هم با مشکل مواجه شوند.
در روزهای اخیر، گزارش‌هایی از صف‌های طولانی و اختلال در عرضه بنزین در برخی جایگاه‌ها منتشر شده است. البته باید میان کمبود سراسری بنزین و اختلال در تأمین و توزیع در بعضی مناطق تفاوت قائل شد؛ اما همین اختلال‌های منطقه‌ای نیز برای مردمی که ساعت‌ها در صف می‌مانند، یک مشکل واقعی است. …
دانلود از کافه بازار
