سناریوی نخست، تداوم روند افزایشی نرخ ارز است. این سناریو زمانی تقویت می‌شود که تورم بالا و رشد نقدینگی ادامه یابد، کسری بودجه دولت مهار نشود و دسترسی به درآمدهای ارزی محدود بماند. در چنین شرایطی تقاضای احتیاطی افزایش می‌یابد و حتی تزریق ارز از سوی بانک مرکزی ممکن است نتواند فشارهای بنیادی بازار را به‌طور پایدار خنثی کند. گسترش فاصله میان نرخ‌های رسمی و آزاد و تشدید انتظارات تورمی از نشانه‌های این وضعیت است.
سناریوی دوم، کاهش نوسانات و حرکت به سمت ثبات نسبی است. بهبود دسترسی به منابع ارزی، افزایش بازگشت ارز حاصل از صادرات، کاهش تقاضای هیجانی و تقویت اعتماد فعالان اقتصادی می‌توانند به تحقق آن کمک کنند. البته ثبات نسبی نرخ ارز لزوما به معنای توقف کاهش ارزش پول ملی نیست. اگر تورم داخلی بالا باشد، فشار بنیادی برای تعدیل نرخ همچنان وجود دارد.
سناریوی سوم، تغییر مسیر بازار و کاهش نرخ ارز است. کاهش تنش‌های سیاسی و گشایش در روابط اقتصادی خارجی می‌توانند چنین شرایطی را فراهم کنند. بااین‌حال باید میان کاهش نرخ ارز در واکنش به یک تحول سیاسی و تغییر پایدار روند آن تفاوت قائل شد. اگر تورم، رشد نقدینگی و کسری بودجه ادامه داشته باشند، کاهش نرخ ارز ممکن است موقتی باشد. برای ارزیابی سناریوها باید روند تورم و نقدینگی، وضعیت بودجه، بازگشت ارز حاصل از صادرات، تحولات سیاسی و انتظارات فعالان اقتصادی و فاصله نرخ‌های مختلف ارز را دنبال کرد.
مهم‌ترین خطای سیاست‌گذار در جهش‌های ارزی گذشته، برخورد با نرخ ارز به‌عنوان یک متغیر مستقل و تلاش برای کنترل آن بدون توجه کافی به عوامل بنیادی تعیین‌کننده آن بوده است. در تجربه‌های گذشته بارها … …
دانلود از کافه بازار
