پتروشیمی فارابی با نماد «شفارا» در بورس در مردادماه ۱۴۰۵ حدود ۴۶۵ میلیارد تومان درآمد شناسایی کرده که از این رقم، ۲۹ میلیارد تومان مربوط به اجاره مخزن بوده و در نتیجه حدود ۴۳۵ میلیارد تومان درآمد حاصل از تولید و فروش محصولات شرکت بوده است.
این رقم در مردادماه سال گذشته حدود ۳۲۱ میلیارد تومان بود که ۳۰۱ میلیارد تومان آن از محل تولید و فروش به دست آمده بود؛ بنابراین در نگاه نخست، درآمد عملیاتی شرکت حدود ۴۴ درصد بیشتر شده است؛ اما برای ارزیابی واقعی عملکرد پتروشیمی فارابی، تنها نگاه کردن به عدد فروش کافی نیست.
فارابی دو محصول اصلی دیاکتیل فتالات (DOP) و انیدرید فتالیک (PAF) تولید میکند. قیمت هر تن DOP در مردادماه ۱۴۰۴ بیش از ۹۸ میلیون تومان بود، اما یک سال بعد به بیش از ۳۰۵ میلیون تومان رسید؛ یعنی بیش از سه برابر شد. قیمت PAF نیز از حدود ۸۵ میلیون تومان به حدود ۲۲۲ میلیون تومان افزایش یافت و حدود ۲.۶ برابر شده است.
در چنین شرایطی، رشد درآمد ۴۴ درصدی نه تنها به معنای افزایش فعالیت تولیدی نیست؛ بلکه آمار تولید تصویر معکوسی نشان میدهد. تولید DOP فارابی در مرداد ۱۴۰۵ نسبت به ماه مشابه سال گذشته ۷۵ درصد کاهش یافته و تولید PAF نیز ۶۰ درصد کمتر شده است.
پتروشیمی فارابی در جنگ آسیب مستقیم ندید
ممکن است نخستین توضیح برای این کاهش تولید، جنگ و آسیب به یوتیلیتیهای منطقه باشد؛ اما وضعیت فارابی کمی متفاوت است. این شرکت یوتیلیتی مستقل خود را دارد و مستقیماً به یوتیلیتیهای مبین و فجر متکی نیست. بنابراین، توقف تولید فارابی را نمیتوان مستقیماً به آسیب این دو مجموعه نسبت داد.
مسئله اصلی، تأمین خوراک بوده است؛ خوراکی که از سوی پتروشیمی بوعلیسینا با خط لوله تأمین میشده و اختلال در شرایط تولید این مجموعه، زنجیره تأمین فارابی را نیز تحت تأثیر قرار داده است. در نتیجه، تولید پتروشیمی فارابی حدود ۵۵ روز متوقف شد و از ۱۹ اردیبهشت مجدداً به مدار تولید بازگشت.
نکته قابل توجه این است که در شرایط جنگی، اهمیت تداوم تولید … …
