سخنرانی دیروز رئیسجمهوری در مجمع سالانه سازمان ملل را یک نگاه کاملاً رئالیستی به صحنه بینالملل باید دید. اولین اصل این بود که رئیسجمهوری آنارشیستی بودن فضای بینالملل را به درستی به تصویر کشید. اینکه امروز نیروی هژمون تلاش دارد حقایق جهان را وارونه کند و به خورد رسانههایش بدهد، اینکه ما تروریست معرفی شویم ولی در یک سال گذشته دو بار مورد تهاجم دو نیروی تروریستی دنیا قرار بگیریم.
بخش رئالیستی دوم رئیسجمهوری، اشاره به دوگانه موهوم جنگ یا صلح است. در قاموس سیاسی و اندیشه ما جنگ یا صلح اصالت ندارد و ما نه جنگ طلبیم و نه صلح گریز. ایران تلاش کرده است تا در مهلکه جنگ نیفتد و تلاش شبانهروزی دیپلماسی بر این بوده است ولی آن گاه که بالاجبار به جنگی وارد شده است خوب رزمیده و جنگیده است.سومین ضلع رئالیستی سخنان رئیسجمهوری اقدام در مقابل اقدام است. بسته بودن تنگه هرمز به صورت دائمی استراتژی و منفعت کامل ما نیست، بلکه تنگه هرمز زمانی برای ما منفعت است که بتواند باز باشد و منافع ما را تضمین و تأمین کند و محلی برای ایجاد توطئه علیه ما نباشد. قرار نیست که تنگه ایرانی هرمز محلی بر … …
