لاپوشانی ناکارآمدی با نسخه تاب آوری | خانم سخنگو، مردم مقصر نیستند، اما قربانی‌اند

مهاجرانی در یادداشت خود با عنوان «صرفه‌جویی از دولت آغاز می‌شود» تأکید کرده است که نمی‌توان ناترازی انرژی را صرفاً به رفتار مصرفی خانوار‌ها نسبت داد. او از انباشت مشکلات مدیریتی، فرسودگی زیرساخت‌ها، ناکافی بودن سرمایه‌گذاری و اتلاف انرژی در فرآیند تولید و انتقال به‌عنوان عوامل شکل‌گیری بحران نام برده است.

این بخش از سخنان سخنگوی دولت، در واقع اعتراف به واقعیتی است که سال‌هاست کارشناسان و منتقدان درباره آن هشدار می‌دهند. ناترازی انرژی نه یک اتفاق ناگهانی است و نه می‌توان آن را با چند توصیه درباره خاموش کردن چراغ‌ها و کاهش مصرف وسایل خانگی توضیح داد.

اما مسئله اینجاست که پذیرش کلی سوءمدیریت، بدون اشاره به مسئولیت مدیران و سیاست‌گذارانی که کشور را به این نقطه رسانده‌اند، چندان کمکی به حل بحران نمی‌کند. اگر فرسودگی زیرساخت‌ها و کمبود سرمایه‌گذاری عامل ناترازی است، چه کسانی در سال‌های گذشته مسئول تصمیم‌گیری بوده‌اند؟ چرا سرمایه‌گذاری کافی انجام نشده و چرا اصلاحات ضروری آن‌قدر به تأخیر افتاده که حالا دولت از مردم انتظار همراهی در شرایط بحرانی دارد؟ صرفه‌جویی از دولت آغاز می‌شود؛ پس چرا فقط مردم باید نگران قبض‌ها باشند؟

سخنگوی دولت در بخش دیگری از یادداشت خود تأکید کرده است که دولت نمی‌تواند صرفاً توصیه‌کننده صرفه‌جویی باشد و باید خودش پیشگام مدیریت مصرف انرژی شود. او حتی خواستار اندازه‌گیری مصرف دستگاه‌های اجرایی، تعیین اهداف کاهش مصرف و اطلاع‌رسانی عمومی درباره نتایج شده است.

این حرف‌ها منطقی و البته بدیهی است؛ اما مشکل آنجاست که مردم سال‌هاست با توصیه‌های صرفه‌جویی، هشدار درباره مصرف بالا و محدودیت‌های انرژی مواجه‌اند، در حالی که هنوز مشخص نیست دستگاه‌های دولتی تا چه اندازه به همین توصیه‌ها پایبند هستند. …