این ساختمانها از چندین بخش کلیدی تشکیل شدهاند: سنسورهای اینترنت اشیا که دما، رطوبت، نور، حضور افراد، کیفیت هوا و مصرف انرژی را اندازهگیری میکنند و دادهها را بهطور لحظهای به مرکز کنترل ارسال میکنند. هوش مصنوعی این دادهها را تحلیل میکند و الگوهای مصرف را شناسایی میکند. سیستمهای مدیریت ساختمان که سیستمهای گرمایش، سرمایش، تهویه، نورپردازی، امنیت و آسانسورها را کنترل میکنند و دوقلوی دیجیتال که نسخه مجازی ساختمان است و امکان شبیهسازی، پیشبینی و بهینهسازی را فراهم میکند.
ترکیب افزایش قیمت انرژی، فشارهای اقلیمی، پیشرفتهای سریع در هوش مصنوعی و اینترنت اشیا در سالهای اخیر و درسهای گرفتهشده از همهگیری کووید-۱۹، موجب شد که شهرهای بزرگ جهان میلیاردها دلار بر این فناوری سرمایهگذاری کنند. گزارشها نشان میدهد که بازار جهانی ساختمانهای هوشمند در ۲۰۲۶ به ۱۲۰ میلیارد دلار رسیده است که ۴۰ درصد افزایش نسبت به ۲۰۲۴ دارد.
اتحادیه اروپا در ۲۰۲۵ قانونی را تصویب کرد که تمام ساختمانهای جدید را ملزم به نصب سیستمهای هوشمند میکند. پروژههای اجراشده در این زمینه نتایج قابلتوجهی نشان دادهاند. ساختمانهای هوشمند توانستهاند مصرف انرژی را ۳۰ تا ۴۰ درصد، هزینههای عملیاتی را ۲۵ تا ۳۵ درصد و انتشار کربن را ۳۵ تا ۴۵ درصد کاهش دهند. افزون بر این، کیفیت هوای داخلی ساختمانها نیز بهبود و رضایت ساکنان افزایش یافته است، چراکه زمان پاسخگویی به خرابیها از چند روز به چند ساعت کاهش یافته و عمر مفید تجهیزات افزایش یافته است. …
