مونولوگ همواره به عنوان ویژگی ماندگار در هنر تئاتر به شمار رفته است؛ از مونولوگهای شخصیتهای نمایشنامههای یونانی و «بودن یا نبودن» نمایشنامه «هملت» شکسپیر تا مونولوگهای نمایشنامههای مدرن و نمایشنامههای ایرانی، کلمات در این ساختار ادبی قدرت و ضربهای دوچندان را تجربه میکنند. یک مونولوگ فنی و ماندگار تجربههای عمیق درونی را واگویه میکند، از مرزهای داستان فراتر رفته و به زندگی واقعی وارد میشود و حتی گاهی پرسشهایی بنیادین و فلسفی را در دل خود بیان میکند.
در همین راستا گروه هنر خبرگزاری مهر در گزارش های «مروری بر مونولوگهای ماندگار در مهر» میکوشد تا هر هفته یک مونولوگ را با در نظر داشتن یک سیر تاریخی در هنر نمایشنامهنویسی معرفی کند.
اوریپید و نوشتن در مرز ملودرام و تراژدی
اوریپید نمایشنامهنویس تراژیک قرن پنجم پیش از میلاد یونانی، جوانترین و یکی از چالشبرانگیزترین تراژدینویسان بزرگ تئاتر یونان بود که در طول دوران هنری خود حدود ۹۰ نمایشنامه نوشت. او تنها چهار پیروزی در «دیونیسیا» یا همان جایزه هنری آتن کسب کرد که پژوهشگران معمولا دلیل آن را به توصیف های طنزآمیز او و تلقی شدن آنها به عنوان عناصری «آوانگارد و بیاخلاق» مرتبط میدانند. نمایشنامههای او بسیار بیشتر از رقبایش باقی ماندهاند و در مجموع ۱۹ نمایشنامه از مجموعه آثار او امروز در دسترس است. …
