دیپلماسی ایرانی: کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین (کنوانسیون آکتائو) که در مرداد ۱۳۹۷ به امضای پنج کشور ساحلی رسید، پس از سالها تأخیر، اکنون در مجلس شورای اسلامی در دست بررسی است. این سند که برای تعیین برخی ابعاد وضعیت حقوقی بزرگترین دریاچه جهان تدوین شده، با نقدهای جدی از سوی برخی کارشناسان ایرانی مواجه است. داریوش صفرنژاد، حسین احمدی و دیگر تحلیلگران از جمله منتقدانی هستند که اخیراً در مصاحبه با خبرگزاری فارس هشدار داده اند این کنوانسیون در شکل فعلی میتواند سهم ایران را از حدود ۲۰ درصد به ۳٫۵ درصد (نظر صفرنژاد) یا ۱۳ درصد (نظر احمدی) تقلیل دهد. در این یادداشت، نقصان استدلالهای مخالفان با تکیه بر محاسبات ریاضی و براهین سیاسی – حقوقی واکاوی میشود و بر ضرورت تصویب آن تأکید میشود.
متن کنوانسیون چه میگوید؟
بر اساس نص کنوانسیون، برای هر کشور ساحلی سه منطقه تعریف شده است: آبهای سرزمینی تا ۱۵ مایل دریایی، منطقه انحصاری ماهیگیری تا ۱۰ مایل دریایی دیگر (جمعاً ۲۵ مایل)، و مابقی آبها به عنوان «پهنه مشترک» برای استفاده آزاد همه کشورها. بستر و زیربستر دریا که محل ذخایر نفت و گاز است، به توافقات جداگانه موکول شده است.
چرا مخالفان از کاهش سهم ایران میگویند؟ …
