آویو ۸C از کجا آمد؟
داستان آویو ۸C به سالهای جنگ جهانی اول و همکاری اتوره بوگاتی با خلبان فرانسوی رولان گاروس بازمیگردد. گاروس که پیشتر با بوگاتی از طریق یک خودروی Type 18 آشنا شده بود، قصد داشت پروژههای بلندپروازانهتری در هوانوردی دنبال کند.
در سال ۱۹۱۵، بوگاتی با همکاری بخش فنی هوانوردی فرانسه، طراحی یک موتور هشتسیلندر خطی را آغاز کرد. این پیشرانه در واقع از ترکیب دو مجموعه چهارسیلندر شکل گرفت و به یکی از تجربههای مهم بوگاتی در زمینه موتورهای هشتسیلندر تبدیل شد. موتور ۱۴.۵ لیتری با ۲۵۰ اسببخار!
آویو ۸C برای زمان خود موتوری بسیار بزرگ محسوب میشد. این پیشرانه: ۸ سیلندر خطی داشت. حجم موتور آن به ۱۴.۵ لیتر میرسید. قطر سیلندر آن ۱۲۰ میلیمتر بود. کورس پیستون به ۱۶۰ میلیمتر میرسید. توان اعلامشده آن حدود ۲۵۰ اسببخار در ۲۱۶۰ دور بر دقیقه بود.
همین مشخصات باعث شد این موتور از نظر ابعاد و قدرت در ردیف پیشرانههای بسیار بزرگ دوران خود قرار بگیرد. ارتباط آویو ۸C با شرکت دیاتو
پروژه موتور هشتسیلندر بعدها با شرکت ایتالیایی Diatto پیوند خورد. پیترو دیاتو و اتوره بوگاتی در پروژههای مختلف با یکدیگر همکاری داشتند و در سال ۱۹۱۵، مجوز تولید موتور هشتسیلندر هوایی بوگاتی در ایتالیا به دیاتو داده شد.
توسعه این پروژه در تأسیسات مربوط به موتورهای هواپیمای Gnome et Rhône در تورین ادامه پیدا کرد و موتور جدید با نام Avio 8C شناخته شد. موتوری که هیچ هواپیمایی آن را استفاده نکرد!
نکته عجیب ماجرا اینجاست که با وجود آزمایشهای موفق، آویو ۸C در نهایت در هیچ هواپیمایی به کار گرفته نشد. …
