همایون شجریان در نصف جهان

  ندا سیجانی  گروه فرهنگی  /   تورکنسرت‌های داخلی همایون شجریان از نیمه دوم مهرماه و از شهر شیراز آغاز شد و پس از آن به اصفهان رسید؛ شهری که نامش با تاریخ و فرهنگ موسیقی ایران گره خورده است. زادگاه و خاستگاه بزرگان و استادانی چون تاج اصفهانی، حسن کسایی و جلیل شهناز؛ مردانی که هر یک بخشی از هویت موسیقایی این سرزمین را شکل داده‌اند. حضور همایون در چنین شهری، بی‌شک حال‌وهوایی متفاوت داشت؛ گویی موسیقی در خانه خود به استقبال یکی از صداهای برجسته امروز ایران آمده بود. همایون شجریان در این دوره از اجراهای خود، با رپرتواری متفاوت به دیدار مخاطبانش رفت. او تلاش کرد با تکیه بر آثار ماندگار و محبوب هنرمندان پیشگام موسیقی ایرانی، از جمله زنده‌یاد محمدرضا شجریان، زنده‌یاد پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، کیهان کلهر، محمدجواد ضرابیان و مجید درخشانی، در کنار آثار پرطرفدار خود، تجربه‌ای متفاوت از کنسرت‌های پیشین را رقم بزند؛ سفری میان خاطره و امروز، میان اصالت  و احساس.

اجرای قطعاتی چون «یک نفس آرزوی تو»، «هوای گریه»، «خریدار»، «بیا تا گل برافشانیم»، «لب خندان تو»، «در خیال»، «پنهان چو دل»، «ببار ای بارون» و «قاصدک»، هر یک دریچه‌ای به دنیایی از احساس گشود. نغمه‌هایی که برای بسیاری از حاضران تنها یک قطعه موسیقی نبودند، بلکه یادآور لحظاتی از زندگی، عشق‌های ناگفته، دلتنگی‌های قدیمی و خاطراتی بودند که با گذر زمان همچنان در گوش جان باقی مانده‌اند.

در کنار آوازها و تصانیف، بخش‌های بی‌کلام کنسرت نیز جلوه‌ای ویژه داشتند. اجرای قطعه‌ای از آثار محمدجواد ضرابیان، «رنگ بیات ترک» از حسین علیزاده و «رنگ شرنگ» با آهنگسازی کیهان کلهر، فرصتی فراهم کرد تا سازها نیز بی‌واسطه با مخاطب سخن بگویند؛ جایی که گاه یک مضراب، یک زخمه یا نوای کشیده کمانچه، بیش از هزاران واژه از احساس و اندیشه سخن می‌گفت. …