سه شنبه, ۲۶ تیر, ۱۴۰۳ / 16 July, 2024
مجله ویستا

تجلی شگرف اراده و معنویت ملت مردم در آستانه سی امین بهار آزادی از انقلاب اسلامی می گویند


تجلی شگرف اراده و معنویت ملت مردم در آستانه سی امین بهار آزادی از انقلاب اسلامی می گویند
این روزها فصل اول کتاب قطور انقلاب اسلامی دوباره تورق می شود...
میلیون ها ایرانی یکدل و پرشور و خسته از سلطه ستم پیشگان، در گستره جغرافیایی ایران ۱۳۵۷، اراده ای بی بدیل را فراروی جهانیان به نمایش گذاردند. در حرکتی خود جوش با استعانت از خدای خود و در سایه رهبری هوشمندانه امام راحل نام آورترین حماسه جهان انسانی را به تصویر کشیدند ... گرمای حضور پرهیبت مردم در بهمن ماه ۵۷ سرمای سخت، تند و تیز زمستان را به فضای بهارستان امیدبخش بدل کرد. در اواسط فصل زمستان، بهار انقلاب و آزادی از راه رسید. فصلی که با جانفشانی و حمایت بی دریغ و بی بدیل مردم شکل گرفت... .
... انقلاب اسلامی، تمامی معادلات سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، رفتار و افکار حاکم را نه تنها در کشورمان که در بخشی از عرصه جهانی جابه جا یا متأثر کرد و سرفصل تازه ای در تاریخ حیات جهانی گشود. فلسفه و فراز هدف خلقت و زیستن را به اصل، معنا و تحلیل کرد.
از جمله دستاوردهای انقلاب را می توان به بازگشت مردم غیور ایران زمین به خودباوری و فرهنگ متعالی انسان در جامعه انقلابی دانست. باور به توانایی پیشرفت و توسعه علمی در تمامی شاخه های علوم، رمز استقلال را برمی تابانند. واقعیتی که همه مردم از آن آگاهی ملموس دارند و به این دلیل است که در دهه های اخیر به مدد بلوغ و رشد فکری پرشتاب بیش از گذشته ها در بسیاری از شاخه های فرهنگی و علمی و... خودکفا شده ایم. افتخارات نزدیک به سه دهه اخیر شخصیت متعالی انسان ایرانی و خودباوری و اعتماد به نفس را تفهیم و تداعی می کند. شاخه دیگر دستاورد و هدف انقلاب ایجاد تحولات در ارتقای سطح فرهنگ و معنویت تربیت و تعلیم است.
نقش فرهنگ- که فراگیر دانش، ادب، معرفت و مجموعه آداب و رسوم در سطوح مختلف جامعه و کشور است- در تقویت، تعمیق و پرورش فلسفه انقلاب مردمی مان، بسیار سنگین و حائز اهمیت است. این مسئولیت در تمام رشته ها نهاد و جایگاه های علمی، فرهنگی، هنری، نوشتاری و... ورزشی نیز می باید منشور و اهداف انقلاب را تقویت و توسعه و نهادینه و به شیوه های مقتضی زمان و در چارچوب قوانین و آرمان ها رصد کند.
● استشمام بوی معنویت در جامعه
درگشت وگذار در شهر، با افراد مختلف و در سنین متفاوت پیرامون دستاوردها و آموزه های انقلاب گفت وگو می کنم. «عباداللهی» مرد میانسالی است که چهره اش از شدت سرما کمی سرخ رنگ شده است خود را کارمند بازنشسته بانک معرفی می کند و در پاسخ به سؤالم درباره دستاوردهای انقلاب ابتدا با تبسمی خطوط اطراف چشمانش چین می اندازد و بعد می گوید: «به نظر من عامه مردم به استثنای معدودی که مبنای زندگیشان چندان با آداب و فرهنگ و حرام و حلال وفق نداشت، از ناروایی و ناعدالتی های آن رژیم بسیار ناراضی بودند. طالب یک زندگی شریف و با فرهنگ اصیل و ایمان و حرمتدار بودند. مردم به خوبی متوجه شده بودند که سردمداران، مردم را به سمت فرهنگ بیگانه پیش می برند در حالی که در ایران اعتقادات دینی و فرهنگ بالنده و رفتار و باورهای باب مردمان خود را داریم.» وی تاکید می کند:«بسیاری از مردم در آن شرایط به واقع رنج می بردند. عزت ملی و حیثیت آدمی خرد خرد فدای سیاست گذاریها و برنامه های نامناسب با مرام و اصالت ما تحقیر می شد. این بود که در شهرهای مختلف کشور، مردم زندگی و کار و کسب شان را رها کردند و به خیابانها آمدند.» وی شجاعت زن و مرد و جوان در آن روزها را غرورآفرین و شگفت آور می خواند و می گوید: «مردم ایران می دانستند و می دانند که هدف از قیام سراسری ۵۷، حاکمیت احکام الهی، جلوگیری از حیف و میل و ریخت و پاش های گزاف و کلان، رعایت جایگاه و اخلاق درخور و شان مردم ایران و استقلال کشور از لحاظ سیاستگذاری و فرهنگ و کلاً اداره مملکت بود.» این کارمند بازنشسته با اشاره به این که نزدیک به سه دهه از سال ۵۷ می گذرد، می گوید:«انتظار این است که مدیران و مسئولان که امور زندگی و خط و ربط ها دست آنان است، توجه بیشتر به عدالت خواهی کنند.»
مسئولان مجری اهداف کلان انقلابند. فرزندان ما باید از نتایج انقلاب بهره مند شوند. تربیت ، آموزش، صداقت و برادری باید ترویج شود. وی با اشاره به تفاهم گسترده غرب علیه ایران و ایرانی می گوید:«آموزش و پرورش باید اهداف انقلاب را از کودکستان و دبستان تا بالاتر تفهیم و تبیین کند. تلویزیون و دیگر رسانه ها، اصالت ملیت و فرهنگ پربارمان را در صدر برنامه ها و کارهایشان بگذارند.»
● خودباوری مایه مباهات هر ایرانی
وی شکل گیری انقلاب را مهمترین عامل در پرورش استعدادهای درخشان جوانان ایرانی می داند و می گوید:«اتفاقاً آن چه که باعث مباهات هر فرد ایرانی است رشد علمی خیره کننده جوانها و نوجوانها است. انصافاً در مسیر و ادامه اهداف انقلاب تلاش های بسیاری صورت گرفته، یکی همان خودباوری و خودکفایی است. با این همه به نظر من و با کم و کاستی ها و مشکلات زندگی، اما مردم ایران همواره به استقلال کشور توجه داشته و شجاعانه از خاک و منافع ملی محافظت می کنند.»
● مدیریت مقتدر تحقق مفاد انقلاب
«اسماعیل زاده» فارغ التحصیل رشته علوم آزمایشگاهی است که در حال حاضر به شغل ویزیتوری لوازم پزشکی مشغول است. به گفته وی انقلاب می باید اتفاق می افتاد. مثل هر ضرورت دیگر و فرضاً قلبی که نیاز به عمل جراحی دارد و لازم بوده پزشکی حاذق عمل جراحی را انجام داده است. وی می گوید:«مردم کشورمان با انقلاب خود یک حرکت عظیم، کاری سترگ و ناباورانه ای را محقق کردند. حالا باید مفاد شعائر و اهداف عملی شود. به نظر من موانعی سد راه بوده است اما، مدیریت نقش تاثیرگذاری در چگونگی اجرای کامل دارد. استقلال مدیریتی به اضافه اقتدار و تعهد به انقلاب و دیدگاه های آن ، یک شرط کارساز در تحقق مفاد انقلاب است.» اسماعیل زاده معتقد است :«انقلاب اسلامی ایران متفاوت با همه انقلابات جهانی است و نیاز به فرهنگ سازی نسل آینده دارد ضمن آنکه مردم- عموماً- از رهگذر و ثمرات انقلاب، به طور مساوی و امنیت بخش بهره گیرند...» وی مکثی می کند. نفس بلندی می کشد و ادامه می دهد:
« انقلاب خیلی عزیز است. مثل عزیزان هر خانواده باید حفظ شود. الفبای آن باید سرلوحه یادگیری زبان مادری مان باشد. از هر جهت رشد کند. فرهنگ اعتماد به خود و تحقق فرهنگ انقلاب مداری در مدارس صورت بگیرد و کارها کند نباشند.»
● منافع ملی را تقویت کنیم
باید هر آن چه را که به نفع جامعه و کشور است حفظ کنیم، صنایع، تکنولوژی، فرهنگ، اقتصاد و همچنین روابط فرهنگی و اجتماعی آحاد جامعه تقویت شوند. انقلاب مردم ایران، یک پدیده ناب و به لحاظ اهداف، بی نظیر در جهان بوده است. نگهبانی آن وظیفه هر فرد و دولت است...» بخشی از نظرات یک مدرس دانشگاه که نام خود را به اختصار «الف-ج» می گوید خواندید. وی ادامه می دهد: خب!، حفظ انقلاب یک امر مقدس است. مقدس به خاطر آنکه شیوه و دانش سربلند زیستن و خوداختیاری ملی را بنیان نهاد. بنابراین، تقدس آن شامل فاکتورهای متعدد در فرهنگ و آموزش، اقتصاد، استقلال، دین مداری، امنیت ملی، آسایش و رعایت عدالت است. همه اینها جایگاه حیاتی دارند. منتهی ما که نمی خواهیم این مقولات را قاب کنیم انتظار است آرمانها در زندگی آشکارا قابل درک و لمس باشند. برای این منظور مدیران و سیاستگذاران در جایگاه های مختلف می باید اهداف انقلاب را سرلوحه برنامه ها قرار بدهند. پس، شرط عمل است.
● درس از همبستگی انقلاب
«اختلاف سلایق و آهنگ کند حرکت در بعضی از حوزه های مدیریتی و محورگرایی و حزب بازیها، برنامه های منطبق با خواست و اهداف انقلاب اسلامی در اجرای قاطع را گاه کند و به تعویق می اندازند.»
این نظر دانشجویی به نام «سلیمانی» است. او بر این باور است که باید مفاهیم اصیل و لازم انقلاب را تفهیم کرد. او توضیح می دهد:«برای حصول جامع اهداف انقلاب اسلامی اول باید از مراکز آموزشی شامل آموزش و پرورش، دانشگاه ها شروع کنیم. فعالیت هایی صورت گرفته اما کم است. وی با اشاره به برخی رفتارهای افراطی گروه های سیاسی می گوید: «باید از همبستگی زمان انقلاب درس بگیریم و برنامه ها برابر با اهداف انقلاب باشد. لازمه این برابری در مرحله اول مدیریت شناسی است. یعنی مدیر عاشق انقلاب و مردم باشد. کاردان و متخصص به فن و کاری که می پذیرد، باشد. استقلال شخصی داشته باشد. مرحله بعد، در برنامه ریزی فرهنگی و کلاسیک تلاش کند از اساتید متخصص و فنی بهره بگیرد. این که مثلا فلان مسئول در یک شرایط واردات را باز کند و از طرف دیگر سبب شود تولیدات مشابه داخلی خاک بخورند. ما مدیران و دولتمردان دلسوز کم نداریم .
به نظر من در بخش فناوری و تکنولوژی که ریشه به باور خودکفایی دارد، هم مدیران و جوانهای تحصیلکرده مان با عشق کارکرده و می کنند. نتیجه اش در زمینه های مختلف به مردم معرفی شده و می شود. این پیشرفت های علمی پاسخی به خودباوری و استقلال در حوزه فنی- تکنولوژی است. اما باید گفت مثلا چرا باید در بخش کشاورزی بعضی اقلام وارد کشور کنیم؟ یا در زمینه متون کلاسیک دانشگاه ها و یا زبانهای خارجی چرا مولف نداریم؟ چرا تولیدات فرهنگی بیگانه با اخلاق و اعتقاد و فرهنگ مان که عمدتا تحفه بیگانگان است، در دسترس نوجوان و جوان باشد؟ اینها ضعف مدیریتی است. این کاستیها را مخالفان ایران در آن سوی مرزها بزرگ می کنند. گرچه ما راه خودمان را از متن انقلاب پیدا کرده ایم فقط کمی صادقانه تر و دلسوزانه تر به نفع مردم و پیشرفت کشور بیندیشیم.»
● عوارض چندگانگی در سیاستگذاریها
«امید مالکی» جوان دیپلمه، می گوید: به نظر من بعد از انقلاب تاکنون از لحاظ موقعیت توانایی، خودباوری و اقتصادی کشور پیشرفت ها قابل توجه بوده است اما تفکرات بعضا غیر همخوان با اهداف انقلاب به لحاظ چندگانگی در سیاستگذاریها در بخش فرهنگی جای سوال دارد.
وی معتقد است که همین اختلاف (دوگانگی) که مردم می بینند، نوعی اثرگذار است. وی با شرح این مطالب نتیجه مهمتری می گیرد و آن این که مخالفان و دشمنان نظام با کنار هم گذاشتن دوگانگی ها، تبلیغات انحرافی- و تحریف شده به شکل مونتاژ- راه می اندازند. به باور این جوان، کشورهای خارجی از این غفلت برای تحریف دستاوردها و اهداف انقلاب تلاش می کنند. وی درباره راهکارهای برخورد با این گونه اختلافات می گوید: «باید از حیطه و حوزه فرهنگ و فرهنگ سازی شروع کرد. یعنی حوزه فرهنگی و حتی ورزشی کشور باید قوی شود. درباره فرهنگ اصیل خودمان و انقلاب تاکید می کنم. همچنین حالت چندگانگی در اجراها، یک شیوه شود. این از طریق اعمال دقیق و قوی فرهنگ ایرانی و اسلامی ممکن می شود.»
... سرانجام کشتی انقلاب اسلامی پس از عبور از امواج متلاطم، در ۲۲بهمن سال۵۷ به لنگرگاه ثبات و ایمنی می رسد و ملت حماسه آفرین، طنین رسای جشن عظیم و بالنده پیروزی انقلاب اسلامی خود را در پیشگاه رهبر بزرگ، مراد و مقتدا و مقتدر بی مانند خویش به چشم و گوش و فهم جهانیان می رسانند.
لیک نور سالکی کز حد گذشت
نور او پر شد بیابانها و دشت
شاهدی اش فارغ آمد از شهود
وز تکلف ها و جان بازی و جود
خورشید پیروزی رنگین کمانی از تلفیق آرمان های قدسی- انسانی در گستره حیاتی ملی- دینی توزیع می کند و طرحی بدیع در سالنامه عمر کشورمان ایران نقش می زند.
حس آزادی، استقلال و حکومت مردمی جمهوری اسلامی به عنوان اجر معنوی و عزت ملی هدیه به مردم فداکار می شود.
هیچ عاشق خود نباشد وصل جو
که نه معشوقش بود جویای او
لیک عشق عاشقان تن زه کند
عشق معشوقان خوش و فربه کند
چون درین دل برق مهر دوست جست
اندر آن دل دوستی میدان که هست
فردا ۲۲بهمن سالروز جشن باشکوه پیروزی انقلاب، تجدید وفا به آرمان های امام راحل ادای حرمت به شهدا و جانبازان و همه مردم ایران زمین است...
افراد میانسال و کهنسال ایرانی روایتگر موثق لحظه های جریان و شگفتی مبارزات مردمی با عوامل رژیم سلطنتی پهلوی در شهرها و از جمله تهران هستند. موقعی که از افراد مختلف مردم (شهروندان تهرانی) می پرسم جالب ترین خاطره تان از روزهای انقلاب اسلامی چیست؟، بدون استثناء درنگی می کنند و با تبسم کسی که پنداری هم اکنون از التهاب صحنه یک اتفاق حیرت بار و بی نظیر آمده است، لحظه هایی به فکر فرو می روند و بعد این جمله را مثل دیگران، بیان می کنند: «همه روزها و شبهای زمان انقلاب خاطره هستند...»
آن فداکاری همه از صدق و عشق
«کریم آقا بزرگی» راننده مسافربر، می گوید: من کتابهای تاریخی زیادی خوانده ام. فیلمهایی را هم که از جنگ جهانی ساخته شده است، دیده ام. آدم با خواندن تحولات در سرنوشت ملت ها متأثر می شود اما آنچه که در روزها و ماه های زمان انقلاب خودمان می دیدم، به راستی نمی توانستم به قولی، هضم کنم. مات ایثار، فداکاری و شجاعت مردان، زنان و جوانانی بودم که کل زندگیشان را رها کرده و در سرما و دود و آتش و خون جانبازی می کردند. بارها از مشاهده آنهمه فداکاری به گریه افتادم. آن کارها از صدق و عشق بیدریغ سرچشمه می گرفت. به دفعات شاهد بودم مثلا یک وانت بار یا ماشین سواری شخصی از راه می رسید و پیش انبوه مردم که گوش به زنگ خبر تازه ای از جنگ مردم و گریز عوامل رژیم بودند، توقف می کردند و جوانها و بزرگتر با چهره های برافروخته، نیازهاشان را می گفتند مثلا: شن و کیسه و گونی و یا دارو لازم است. آدرس می دادند فرضا شمال شهر، خیابان شمیران، نرسیده به فلان بیمارستان، یا چهارراه سیروس (مصطفی خمینی) یا خبر می آوردند که فلان بیمارستان نیاز به خون دارد. در آن حال جمعیت حاضر در محل، فوری دست به کار تهیه گونی خالی برای پرکردن خاک جهت سنگربندی جوانها می شدند. برخی از مردم می رفتند هرچه دارو در خانه داشتند می آوردند. عده ای هم می رفتند خون اهدا کنند.
وی می گوید: «این صحنه ها مردم را قوی تر می کرد تا آن که بالاخره نظام شاهی در ۲۲بهمن سقوط کرد و امام راحل نظام جمهوری اسلامی ایران را بنیان نهادند.»
همه آن روزها خاطره غرور آفرین است
«محمدعلی کشاورز» گرافیست، نیز معتقد است روزهای انقلاب و حماسه آفرینی قشرهای مختلف مردم همه خاطره های خوب و غرورآفرین است بخصوص خاطره لحظه لحظه های روز ورود حضرت امام به کشور و در تهران؛ «ورود امام خمینی«ره» پس از سالها دوری از میهن به کشورمان، نقطه اوج حماسه آفرینی و جانفدایی مردم را قوت و امید می بخشد. میلیونها مشتاق اعم از نوجوان و جوان و بزرگسال؛ مرد و زن بزرگترین و بی مانندترین استقبال در تاریخ را تدارک می کنند و مسیر مقدم گرامی رهبر کبیر انقلاب اسلامی از فرودگاه مهرآباد تا دهها کیلومتر مسیر خیابان انقلاب فعلی را با شاخه های گل، تزیین می کنند.»
«جلال الدین مولوی» خالق مثنوی، در بیان ثواب عمل عاشق از حق هم حق است، چنین سروده است:
عاشقان را شادمانی و غم اوست
دستمزد و اجرت خدمت هم اوست
غیر زمعشوق ار تماشایی بود
عشق نبود هرزه سودایی بود
عشق آن شعله ست که چون برفروخت
هرچه جز معشوق، باقی جمله سوخت
یکدلی مردم؛ سرچشمه ایمان
«یکدلی و صمیمیت عامه مردم در کنار جسارت ستایش انگیز جوانها به ویژه در روزهای پرالتهاب و سرنوشت ساز قبل از پیروزی نهایی ۲۲بهمن ۵۷پدیده ای فوق العاده بود که از یک اراده و باور درونی تزلزل ناپذیر ایمان سرچشمه می گرفت در بحبوحه قیام مردم اما امنیت و حفظ و کمک به همدیگر، آمیزه ای از حقیقت و واقعیت بی بدیل بود.»
این نگاه یک شهروند که خود را «مهندس محمدی» معرفی می کند به روزهای انقلاب است. او می گوید که برادرش در جریان تسخیر یکی از پادگانها به شهادت رسیده است.
می گوید که کارگاه فنی اش را تا زمانی که حکومت اسلامی رسما اعلام شد و مبارزات مردمی علیه عناصر رژیم پهلوی به نتیجه رسید، تعطیل کرده و پا به پای فرزند نوجوانش در راهپیمایی ها و کمک رسانی به مبارزات مردمی، فعالیت داشته است. وی در زمینه خاطرات آن روزها می گوید: «زندگی معنای واقعی عزت و شرف و صدق فوق العاده ای گرفته بود. نهادها و دستگاه های مسئول فرهنگی و آموزشی اگر می توانستند خاطرات و شهود همبستگی، ایثار و مقاومت مردم که همه حال و هوای یک هدف داشتند را تحقیق و تحریر و کتابت کنند و به عنوان سند حق طلبی، اراده و رمز موفقیت در مبارزات ملی در اختیار نسل های آینده و در هر خانواده قرار بدهند، به سهم خود مقدس ترین خدمت به استقلال و عزت ملی می شد.» وی به عنوان یک خاطره از انبوه خاطرات، می گوید: «روزی که پادگان عباس آباد پس از درگیریها و تیراندازیها، سقوط کرد و به دست نیروهای مردمی افتاد، خبری بین مردم زبان به زبان گشت که حوالی ساختمان ساواک درگیری شده است. عده ای با اتومبیل شخصی و وانت و برخی سوار کامیون های ارتشی که در اختیار بر و بچه های مبارز بود به طرف آن ساختمان راهی می شوند. ما هم چند نفر بودیم که راهی آن محل شدیم. جمعیت فراوان اطراف ساختمان بزرگ جمع شده بودند. عده ای که تفنگ داشتند در پناه خاکریزهای محوطه بیرونی ساختمان سنگر گرفته بودند. گهگاه صدای تک تیراندازی از اطراف به گوش می رسید. برخی می خواستند از دیوار یا درهای بسته ساختمان خود را به درون برسانند. بعضی از مردم هشدار می دادند که ممکن است پشت دیوارهای درونی مین گذاری شده باشد. این موقعیت و صحبت ها در قسمت شرقی ساختمان بود. حدود ۳۰ دقیقه ای گذشت که خبر رسید ساواک هم سقوط کرد. مردم با شادمانی و خاطر آسوده به درون ساختمان و صحن و راهرو رفتند. گشتند، کسی نبود. ظاهرا عوامل ساواک پیشتر آنجا را ترک کرده بودند. تعدادی اتومبیل سازمانی در فضای باز ساختمان پارک شده بود.»
● توقع مردم؛ توسعه «کیفی» فرهنگی-علمی
«انقلاب اسلامی، خود باوری و اعتماد به نفس مردم را توسعه داد و شناخته تر کرد و مبانی دینی را افزون ساخت. رویکرد به حقیقت نفس انسانی، محصول انقلاب است. اگر خود باوری نبود کجا می توانستیم متکی به خودمان شویم؟ لیکن حال توقع مردم بیش از دستاوردها است و بیشتر خواستگاه شان متوجه توسعه فرهنگی و علمی است.»
محمدعلی کشاورز اعتقاد دارد در بخش فرهنگ، توسعه «کمی» بیشتر از توسعه «کیفی» است. وی می گوید: باید در دراز مدت به عنوان مهمترین امر، یک تحول زیربنایی کلان در آموزش و پرورش صورت بگیرد. این تحول مستلزم آن است که اول تربیت معلمان مبرز، دوم تألیف کتب درسی مناسب شان انقلاب و جمهوری اسلامی انجام شود. به باور این گرافیست طی سالهای گذشته تاکنون کمتر به این موضوع پرداخته ایم. در دانشگاه ها هم همین ضرورت و لازمه تحول احساس می شود.
وی می گوید: «درباره برخی از شبهات و سوالات امروزه همچنان باید کار شود و رهنمونی جامعه امروز بیش از آنچه که تا بحال بوده است توسعه یابد.»
● بلوغ فکری و مسئولیت پذیری
با «اسدزاده» در صف پمپ بنزین، سر صحبت را باز می کنم و درباره دستاوردهای انقلاب اسلامی می پرسم. عینک آفتابی اش را از روی چشم برمی دارد. نگاهش آرام و صمیمی است. می گوید سالها در فرهنگ کشورمان خدمت کرده است. با احساسات نوجوانها و جوانها آشنایی و به قول خودش سازگاری داشته است. او با این مقدمه، می افزاید: «کاری را که بچه ها در صحنه های انقلاب کردند می توان گفت تاریخ مان یاد ندارد و حتی شاید گفت جهان یاد ندارد. آن فداکاریها همه اش احساسی نبود. یک انگیزه دینی آنها را به میدان و عرصه جنگ با رژیم مستبد و رعب انگیز ساقط شده ، کشانده بود. مسلما خود این حضور، یک نوع امتحان و یک دستاورد از جنبه بلوغ فرهنگی، حس مسئولیت و شرکت در سرنوشت کشور و مردم بود. این دستاورد باید مورد احترام بماند. همه قدرشناس آن باشیم و مهمتر این که آن فرهنگ و اخلاق بدون شعارزدگی، به نسل آینده پیوند زده شود» .به گفته این شهروند فرهنگی، تحقق شعائر و اهداف انقلاب اسلامی می تواند ضمانت نامه و استمرار روحیه مردم خاصه جوانهای آن روز مردمان با امروز و فردا باشد. وی می گوید: «در دوران انقلاب، برادری و عدالت و مساوات و یاوری، یک فرهنگ جوشیده از قشرهای مختلف مردم بود. این صفات و مراعات و نیازها، اصولا در هر جامعه می توانند سرمایه ایمنی و سازندگی در عرصه های گوناگون باشد. مردم با دست خالی به جنگ تانک و مسلسل بروند، این شاهکار حضور و غیرت و شجاعت بچه های وطنمان را می رساند. این دستاوردهای ملی - دینی را باید توسعه دهیم و حفظ کنیم و صد البته نگذاریم دچار آسیب های گوناگون شوند.»
حسن آقایی
منبع : روزنامه کیهان