به نقل از دیجیتالترندز، ابزارهای دسترسپذیری مبتنی بر هوش مصنوعی به تدریج به یکی از کاربردهای عملیتر این فناوری تبدیل شدهاند. پیش از این، نمونههایی از تلفنهای همراه هوشمند دیدهایم که به افراد دارای اختلال بینایی کمک میکنند اشیای اطراف خود را پیدا کنند و همچنین عینکهای هوشمندی که کاربران را به افرادی متصل میکنند که میتوانند اتفاقات و محیط اطراف آنها را توصیف کنند. اکنون پژوهشگران دانشگاه هاروارد این ایده را یک گام جلوتر برده و اپلیکیشنی را توسعه دادهاند که به طور اختصاصی برای مسیریابی طراحی شده است.
این اپلیکیشن که موبیلیو نام دارد، از دوربین تلفن همراه هوشمند، جیپیاس، حسگرهای حرکتی و در صورت وجود، فناوری لیدار استفاده میکند تا به افراد نابینا و کمبینا کمک کند مسیرهای مشخص شده را دنبال کنند، در مسیرهای قابلعبور باقی بمانند و از موانع دوری کنند.
پژوهشگران دانشکده مهندسی و علوم کاربردی «جان ای. پالسن» دانشگاه هاروارد پس از نظرسنجی از بیش از ۱۰۰ فرد نابینا و کمبینا درباره نیازها و انتظارات واقعی آنها از فناوریهای مسیریابی، این سامانه را توسعه دادند.
نتایج آزمایشهای اولیه امیدوارکننده بوده است. در مطالعهای با حضور ۱۴ شرکتکننده، استفاده از موبیلیو در کنار عصای سفید به کاربران کمک کرد یک مسیر بیرونی را حدود ۱۳ درصد سریعتر از زمانی که از Google Maps همراه با عصا استفاده میکردند، طی کنند.
در یک مسیر آزمایشی داخل ساختمان نیز میزان برخورد با موانع حدود ۴۱ درصد کاهش یافت.
اپلیکیشنهای مسیریابی معمولی میتوانند به کاربر بگویند چه زمانی باید بپیچد، اما این اطلاعات به تنهایی برای فردی که باید همزمان مسیر پیادهرو را بهصورت ایمن دنبال کند و از موانعی که مستقیما در مقابل او قرار دارند دوری کند، چندان کافی نیست.
موبیلو به طور مداوم محیط اطراف را از طریق دوربین گوشی تجزیه و تحلیل میکند و در همین حال، جیپیاس و حسگرهای حرکتی، حرکت کاربر را ردیابی میکنند.
این سامانه با استفاده از صدای بوقهای جهتدار به کاربر اعلام میکند که برای ادامه مسیر باید به کدام سمت حرکت کند. همچنین سیستم میتواند این راهنماییهای صوتی را بر اساس نحوه واکنش هر فرد به آنها تنظیم کند.
پژوهشگران همچنین مدل بینایی رایانهای این سامانه را با دادههایی آموزش دادهاند که از زاویه دید یک عابر پیاده تهیه شدهاند. دلیل این کار آن است که بسیاری از مجموعه دادههای خیابانی موجود با استفاده از دوربینهای نصب شده روی خودروها جمعآوری شدهاند و برای درک محیطهایی مانند پیادهروها، گذرگاههای عابر پیاده و سایر فضاهایی که افراد در آنها قدم میزنند چندان مناسب نیستند.
این نخستین بار نیست که هوش مصنوعی برای حل چنین مشکلاتی مورد استفاده قرار میگیرد.
موبیلیو بر خود فرایند حرکت و پیمودن مسیر تمرکز دارد. این سامانه به جای اینکه صرفا اشیای نزدیک کاربر را شناسایی کند، تلفن هوشمند را به یک ابزار مسیریابی مداوم تبدیل میکند که در طول مسیر به کاربر کمک میکند.
این فناوری همچنان در مرحله آزمایشی قرار دارد و حضور تنها ۱۴ شرکتکننده در مطالعه اولیه، تعداد نسبتا کمی محسوب میشود. پژوهشگران هاروارد اکنون قصد دارند آزمایشهای گستردهتری را در اطراف بوستون انجام دهند و در عین حال بررسی کنند که چگونه میتوان موبیلیو را در نهایت از مرحله پژوهشی خارج و به یک فناوری کاربردی تبدیل کرد.
انتهای پیام
