براساس گزارشی که اخیرا در بلومبرگ کار شده، عامل اصلی این جهش بیسابقه، نایاب شدن نفتکشهای غولپیکر است. در برخی مناطق جهان، یافتن این شناورهای عظیم که طول هر یک از آنها به اندازه سه زمین فوتبال است برای اجاره تقریباً ناممکن شده است.
این تنگنای لجستیکی جذابیت خرید محمولههای دوردست را کاهش داده و پالایشگاهها را بر آن داشته است تا در صورت امکان، نفت مورد نیاز خود را از مبادی نزدیکتر تأمین کنند.
به عنوان نمونه، انتقال نفت خام از هیوستون آمریکا به مقاصد آسیایی اکنون حدود ۲۶ دلار در هر بشکه، معادل ۵۲ میلیون دلار برای یک محموله کامل، به هزینههای بزرگترین منطقه واردکننده نفت جهان اضافه میکند. این رقم تقریباً معادل یکچهارم بهای معاملات آتی نفت وستتگزاس اینترمدیت است، در حالی که پیش از تنشهای اخیر، کرایه حمل سهم بسیار ناچیزی از قیمت تمامشده نفت را تشکیل میداد.
این رالی صعودی ثروت هنگفتی را نصیب گروه محدودی از مالکان نفتکش کرده است که نبض این بازار را در دست دارند. به گفته فعالان و کارگزاران ترابری دریایی، وقوع چنین جهشی تا پیش از این غیرقابل تصور بود. ارزش سهام بزرگترین شرکتهای مالک نفتکش در جهان طی روزهای اخیر به رکورد تاریخی حدود ۷۰ میلیارد دلار رسیده است.
با این حال، برای معاملهگران بازار نفت، سرسامآور شدن هزینههای لجستیک به ریسکی بزرگ تبدیل شده است. آنها نگرانند که رشد هزینهها حاشیه سود تبدیل نفت خام به سوخت را در پالایشگاهها به کلی از بین ببرد و خریداران را با وجود تقاضای قدرتمند برای گازوئیل و بنزین، از سفارش محمولههای دوربرد منصرف کند. …
