آژانس بار دیگر در کانون فشارهای غرب علیه ایران قرار گرفته است؛ روندی که از دید یک پژوهشگر گروه بحران میتواند مشروعیتبخشی اقدامات حقوقی و نظامی آمریکا علیه ایران باشد.
سعیده سادات فهری| بیست سال پس از آنکه پرونده هستهای ایران برای نخستینبار در مسیر شورای امنیت قرار گرفت، تلاش آمریکا و تروئیکای اروپا برای بازگرداندن پرونده هستهای ایران به مسیر شورای امنیت، تنها یک تحول در پرونده هستهای نیست، بلکه میتواند آغازگر مرحله تازهای از فشارهای سیاسی و اقتصادی علیه تهران باشد. با آغاز به کار نشست شورای حکام و اظهارات گروسی درباره تعامل با ایران و ضرورت درس گرفتن از اتفاقات قبلی ضمن هشدار درباره بیاطلاعی از وضعیت برنامه هستهای ایران، اکنون پرسش اصلی این است که هدف غرب از باز کردن دوباره این مسیر چیست و تهران در شرایطی که تجربه جنگ، تحریم و فشار دیپلماتیک را پشت سر گذاشته، در برابر این اقدام چه واکنشی نشان خواهد داد.
دکتر حمیدرضا عزیزى، پژوهشگر مسائل ایران در گروه بینالمللی بحران در این رابطه به روزنامه «دنیای اقتصاد» گفت: «مهمترین پیامد این قطعنامه شاید نه تحریم، بلکه تاثیر آن بر فضای حقوقی و سیاسی اقدامات احتمالی آینده آمریکا، بهویژه در صورت توسل دوباره واشنگتن به گزینه نظامی، باشد. عزیزی در خصوص اقدام ایران هم گفت بعید به نظر میرسد که ایران بتواند صرفا با خروج از NPT، این اقدام را به یک اهرم موثر برای چانهزنی در برابر ایالات متحده تبدیل کند.
با توجه به تلاش آمریکا و سه کشور اروپایی برای تصویب قطعنامه جدید علیه ایران، هدف اصلی این قطعنامه چیست؟ آیا صرفا فشار سیاسی است یا میتواند مقدمهای برای اقدامات بعدی علیه ایران باشد؟ …
