بازار
سفر برای بسیاری از خانواده‌های ایرانی دیگر از انتخاب مقصد شروع نمی‌شود؛ از حساب‌وکتاب شروع میشود. پیش از آنکه کسی دنبال بلیت یا اقامتگاه بگردد، باید ببیند پس از پرداخت اجاره‌خانه، خرید خوراک و سایر مخارج زندگی، پولی برای چند روز دورشدن از شهر باقی مانده است یا نه.
در سال‌های اخیر، با افزایش مداوم قیمت‌ها و فشار بر بودجه خانوارها، سفر یکی از هزینه‌هایی شده که بسیاری آن را به تعویق انداخته یا به کلی حذف کرده‌اند.
تصویر این تغییر را می‌توان در آمارهای رسمی هم دید. مقایسه وضعیت سفر در بهار ۱۳۹۷ و بهار و تابستان ۱۴۰۴ نشان می‌دهد تعداد واقعی سفرها کاهش چشمگیری داشته است. مجموع سفرهای داخلی از بیش از ۱۱۲ میلیون سفر در بهار ۱۳۹۷ به حدود ۵۳ میلیون سفر در بهار ۱۴۰۴ رسیده؛ یعنی بیش از نصف سفرها حذف شده‌اند. اعدادی که گوشه‌ای از تغییر سبک زندگی ایرانی‌ها را در سال‌های سخت فشار اقتصادی روایت می‌کنند.
از هر ۱۰ خانوار ایرانی، بیش از پنج خانوار سفر نمی‌روند
در بهار سال ۱۳۹۷، از مجموع ۲۴ میلیون و ۹۰۰ هزار خانوار ایرانی، حدود ۱۷ میلیون و ۱۰۰ هزار خانوار دست‌کم یک عضو سفررفته داشتند. به عبارت دیگر، نزدیک به ۶۹ درصد خانوارهای کشور در این فصل سفر کرده بودند.
هفت سال بعد، در بهار ۱۴۰۴، تعداد خانوارهای سفررفته به ۱۲ میلیون و ۶۰۰ هزار خانوار کاهش یافت. این یعنی تنها ۴۵ درصد خانوارها سفر کرده‌اند.
در مقابل، تعداد خانوارهایی که هیچ سفری نداشتند، از ۷ میلیون و ۸۰۰ هزار در سال ۱۳۹۷ به بیش از ۱۵ میلیون و ۵۰۰ هزار خانوار در سال ۱۴۰۴ رسید؛ تقریباً دو برابر.
بهار ۱۳۹۷ را می‌توان آخرین زمان آرامش نسبی اقتصادی در کشور دانست. پس از آن تحریم‌های آمریکا بازگشت، تورم به سرعت بالا رفت و دوران سخت معیشتی برای جامعه ایران آغاز شد تا به وضعیت وخیم فعلی رسید.
اقامتگاه اصلی ایرانیان؛ خانه اقوام و آشنایان …
