دکتر ابتسام الکتبی، رئیس مرکز سیاستهای امارات، در یادداشتی تحلیلی درباره پیامدهای جنگ ایران برای نظم منطقهای مینویسد: جنگ ۲۰۲۶ نشان داد که با وجود گسترش روابط اقتصادی کشورهای خلیج فارس با چین، هند، اروپا و دیگر قدرتها، ایالات متحده همچنان مهمترین بازیگر خارجی در معماری امنیتی منطقه است؛ با این حال، اقتصاد خلیج فارس دیگر حول یک قدرت واحد نمیچرخد و بهطور فزایندهای به آسیا و شبکهای متنوع از شرکا متصل شده است. به باور الکتبی، چالش اصلی دولتهای خلیج فارس نه انتخاب میان واشنگتن و پکن، بلکه حفظ شراکت امنیتی با آمریکا، تعمیق روابط اقتصادی و فناوری با دیگر قدرتها و همزمان ایجاد ظرفیتهایی است که وابستگی منطقه به هر بازیگر خارجی واحد را کاهش دهد.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، دکتر «ابتسام الکتبی»، رئیس مرکز سیاستهای امارات، در یادداشتی به بررسی تداوم نقش امنیتی آمریکا در خلیج فارس، گسترش پیوندهای اقتصادی منطقه با چین، هند و اروپا، حرکت بهسوی نظم اقتصادی چندقطبی و چالش کشورهای خلیج فارس برای حفظ استقلال راهبردی در میان رقابت قدرتهای بزرگ پرداخت و نوشت: برای دههها، خلیج فارس جایگاهی نسبتاً روشن و تثبیتشده در نظام بینالملل داشت. ایالات متحده قدرت مسلط امنیتی منطقه بود، اقتصادهای غربی نقشی محوری در تجارت، سرمایهگذاری و تأمین مالی ایفا میکردند و روابط با آسیا نیز بهتدریج گسترش مییافت؛ هرچند این روابط عمدتاً حول نفت و تجارت شکل گرفته بود.
این نظم اما حتی پیش از جنگ ایران در سال ۲۰۲۶ نیز در حال تغییر بود. جنگ آغازگر این تحول نبود، بلکه با وضوحی کمسابقه نشان داد این جابهجایی تا چه اندازه پیش رفته و در عین حال، محدودیتهای آن کجاست.
هنگامی که درگیری به یک رویارویی نظامی جدی تبدیل شد، ایالات متحده بهسرعت بار دیگر به مرکز معماری امنیتی خلیج فارس بازگشت. دامنه توان نظامی، قابلیتهای اطلاعاتی، شبکههای هشدار زودهنگام، حضور دریایی و قدرت هوایی آمریکا، واقعیتی را برجسته کرد که سالها بحث درباره کاهش نقش واشنگتن در منطقه گاه آن را کمرنگ کرده بود: در حال حاضر هیچ قدرت خارجی دیگری قادر نیست همان مجموعه گسترده از توانمندیهای امنیتی را که ایالات متحده در اختیار کشورهای خلیج فارس قرار میدهد، ارائه کند.
با این حال، جنگ نتوانست نظم قدیمی منطقه را احیا کند.
اقتصاد خلیج فارس پیش از این بیش از آن تغییر کرده بود که بازگشت کامل به نظم گذشته امکانپذیر باشد. چین از طریق انرژی، تجارت و صنعت پیوندی عمیق با منطقه پیدا کرده است. نقش هند در بازارها، سرمایهگذاری و اتصال دریایی بهطور مستمر در حال گسترش است و اروپا نیز همچنان یکی از منابع مهم سرمایهگذاری، فناوری و مشارکتهای دفاعی برای کشورهای منطقه محسوب میشود.
هیچیک از این روابط صرفاً به این دلیل از میان نرفت که واشنگتن در جریان یک بحران نظامی بار دیگر به بازیگری اجتنابناپذیر تبدیل شد. …