صنعت برق در نقطهای قرار دارد که افزایش ظرفیت تولید دیگر فقط به معنای ساخت نیروگاههای بزرگ حرارتی نیست و رشد مصرف، محدودیت منابع و افزایش هزینه تأمین سوخت، مسیر توسعه این صنعت را به سمت منابعی سوق داده است که امکان احداث سریعتر و استفاده از ظرفیتهای طبیعی کشور را فراهم میکنند و انرژی خورشیدی در این میان جایگاه مهمی پیدا کرده است، زیرا کشورمان از نظر میزان تابش خورشید ظرفیت قابل توجهی دارد و بسیاری از مناطق کشور امکان توسعه نیروگاههای خورشیدی در مقیاسهای مختلف را در اختیار دارند.
برنامه افزایش ظرفیت تجدیدپذیرها به ۱۲هزار مگاوات تا پایان امسال، در واقع مرحله نخست یک هدف بزرگتر است و عبور از ظرفیت ۳۰هزار مگاوات تا پایان دولت، به معنای ایجاد حجم قابل توجهی از ظرفیت جدید تولید برق خواهد بود که بخشی از نیاز رو به رشد کشور را پوشش میدهد و تحقق چنین هدفی البته فقط به نصب پنلهای خورشیدی و احداث نیروگاه محدود نمیشود و شبکه برق نیز باید متناسب با ظرفیتهای جدید توسعه پیدا کند.
برق خورشیدی یک تفاوت مهم با نیروگاههای متعارف دارد و آن وابستگی تولید به تابش خورشید است و تولید نیروگاه خورشیدی در طول شب متوقف میشود و در ساعات مختلف روز نیز با تغییر میزان تابش، خروجی آن تغییر میکند. به همین دلیل، افزایش ظرفیت تجدیدپذیر بدون توسعه ذخیرهسازها و مدیریت هوشمند شبکه، بخشی از ظرفیت بالقوه این نیروگاهها را بلااستفاده میگذارد و توسعه باتریها، نیروگاههای برقآبی با قابلیت تنظیم تولید و تجهیزات کنترل شبکه، مکمل ضروری رشد نیروگاههای خورشیدی خواهد بود. …


































































































































































