وی با اشاره به کتاب «سامان سیاسی» نوشته ساموئل هانتینگتون اظهار کرد: هانتینگتون در این اثر، مفهوم نظم را یکی از پیش‌نیازهای اساسی توسعه می‌داند. از این منظر، پیش از آنکه بتوان درباره توسعه در یک محدوده جغرافیایی مشخص اندیشید، باید امکان استقرار و تداوم حکومتی فراهم باشد که بتواند در آن محدوده اعمال حاکمیت کند. در مقابل، فقدان چنین نظمی به آشفتگی سیاسی منجر می‌شود.
مؤمنی با بیان اینکه هانتینگتون برای تبیین نظریه خود، تحولات سیاسی خاورمیانه و شمال آفریقا را در یک دوره تاریخی حدود ۱۵۰ ساله بررسی کرده است، افزود: این کتاب حدود سال ۱۹۷۰ نوشته شده و با وجود گذشت بیش از پنج دهه از انتشار آن، برخی از یافته‌های آن درباره ایران همچنان از اعتبار نسبی برخوردار است. هانتینگتون در بررسی تحولات ایران، دوره‌ای را که سهم جمعیت و فعالیت‌های روستایی در کشور بسیار بالا بود تا زمانی که این سهم به کمتر از ۵۰ درصد رسید، مورد توجه قرار داده است. تمرکز اصلی بررسی او بر تحولات سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۷۰ بوده است.
رئیس مؤسسه دین و اقتصاد با اشاره به یکی از یافته‌های محوری این پژوهش گفت: بر اساس بررسی هانتینگتون، در کشورهای مورد مطالعه، از جمله ایران، ناآرامی‌ها و اعتراضات سیاسی در طول دوره بررسی‌شده، بدون استثنا از شهرها آغاز می‌شدند، اما سرنوشت این اعتراضات به واکنش جامعه روستایی بستگی داشت. اگر جامعه روستایی در برابر اعتراضات شهری بی‌تفاوت می‌ماند یا با آنها مخالفت می‌کرد، ناآرامی‌ها مهار می‌شدند و نظم سیاسی موجود استمرار می‌یافت؛ اما اگر جامعه روستایی به اعتراضات شهری می‌پیوست، این همراهی به فروپاشی نظم سیاسی مستقر منجر می‌شد. …
دانلود از کافه بازار
