وی افزود: ایران در شاخص امید به زندگی زنان در مقایسه با کشورهای منطقه و حتی در سطح جهانی جایگاه مطلوبی دارد و این دستاوردها حاصل اقداماتی است که نظام سلامت کشور طی سالهای گذشته انجام داده است.
ملکزاده با اشاره به روند تغییرات امید به زندگی در ایران اظهار کرد: امید به زندگی در بدو تولد در دوران همهگیری کرونا کاهش یافت، اما پس از آن دوباره روند افزایشی پیدا کرد. این موضوع نشان میدهد که نظام سلامت کشور توانسته است پس از مواجهه با چنین بحرانی، بخشی از افت ایجادشده در این شاخص را جبران کند. در حال حاضر امید به زندگی در بدو تولد در ایران به ۷۸.۸ سال رسیده است و امید به زندگی زنان نیز حدود ۸۰.۵ سال برآورد میشود. افزایش امید به زندگی زنان در ایران از جمله تغییرات قابل توجه در شاخصهای سلامت کشور است.
رئیس پژوهشکده بیماریهای گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به بهبود شاخصهای مرگومیر در کشور خاطر نشان کرد: میزان مرگ و میر بزرگسالان مرد در ایران به سطح میانگین کشورهای پردرآمد نزدیک شده است. همچنین طی ۳۳ سال گذشته، از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳، امید به زندگی در بدو تولد در ایران ۱۲.۴ سال افزایش یافته است.
وی با تأکید بر کاهش نابرابری در شاخصهای سلامت در استانهای مختلف کشور افزود: یکی از دستاوردهای مهم نظام سلامت، کاهش فاصله میان مناطق مختلف کشور از نظر شاخصهای سلامت است. با وجود مشکلات و محدودیتهایی که در برخی مناطق وجود داشته، توسعه خدمات بهداشتی و درمانی در بهبود وضعیت سلامت استانها نقش مؤثری داشته است. وضعیت شیوع بیماریهای غیر واگیر …

بازار




































































































































