به گزارش فرارو به نقل از گاردین، الگوی رفتاری در آمریکا و بریتانیا روشن است: وقتی بیکفایتی و فاصله با وعدهها آشکار میشود، پشت سر هم «نمایشهای تبلیغاتی» به راه میافتد تا توجه از مسئولیتگریزی منحرف شود. به گفته او، غیبت نایجل فاراژ در مراسم اعلام نتایج انتخابات میاندورهای کلکتون - انتخاباتی که بازگشت او به مجلس عوام را تثبیت کرد- نمونهای از همین سیاست بهمثابه سرگرمی است.
حزب «رفرم بریتانیا» گفت فاراژ بهدلیل هشدار پلیس اسکس درباره «تهدید معتبر» در مراسم حاضر نشده؛ ادعایی که پلیس بهسرعت رد کرد. این تناقض نشانهای از انعطاف پوپولیستهای ملیگرا با حقیقت است. پول، امنیت و تحقیقات پارلمانی
استعفای فاراژ از کرسی کلکتون پس از آغاز تحقیقات پارلمانی درباره هدیه ۵ میلیون پوندی اعلامنشده از یک میلیاردر رمزارزی مستقر در تایلند. فاراژ گفته بود این پول برای تأمین امنیت خصوصیاش لازم بوده؛ اما فریدلند با طعنه میپرسد اگر ۵ میلیون پوند برای امنیت کافی نبوده، پس مسئله فقط امنیت نبوده است.
حالا که فاراژ دوباره نماینده شده، تحقیقات درباره پرسشهای مالی پیرامون او—از جمله حمایتهای اعلامنشده—از سر گرفته میشود. اگر نتیجه علیه او باشد، ممکن است دوباره کار به انتخابات میاندورهای بکشد؛ اینبار با حضور جدیتر احزاب اصلی و رقبایی قویتر. ترامپ: قهرمان پوپولیسم و الگوی ناتوانی در حکمرانی
برای فهمیدن وجه مشترک فاراژ و همفکرانش، کافی است به دونالد ترامپ نگاه کنیم: کسی که ده سال پیش—کمتر از پنج ماه پس از برگزیت، بزرگترین پیروزی فاراژ—بر موج نارضایتی از «ساختار حاکم» سوار شد و با شعار «فقط من میتوانم درستش کنم» به کاخ سفید رفت. او در ۲۰۲۴ نیز با وعدهای مشابه دوباره انتخاب شد.
اما وقتی هیاهوی کارزار تمام میشود و نوبت به حکومتداری … …
