این روند اکنون حتی به متحدان اروپایی رژیم صهیونیستی نیز رسیده و میتواند نشانه ورود این رژیم به مرحلهای تازه از انزوای بینالمللی باشد؛ انزوایی که برخلاف گذشته، صرفاً محصول اختلافات مقطعی سیاسی نیست، بلکه ریشه در شکاف فزاینده میان رفتارهای اشغالگرانه تلآویو و افکار عمومی و دولتهای غربی دارد. کرانه باختری؛ جایی که اشغالگری به بومرنگ تبدیل شد
موج جهانی مقابله با سیاستهای رژیم صهیونیستی دیگر محدود به اعتراضهای خیابانی یا مواضع رسانهای نیست و اکنون به اندیشکدههای مطرح غربی نیز راه یافته است. دنیس سیترونوویچ، عضو شورای آتلانتیک، در انتقادی آشکار از سیاستهای اسرائیل، اخراج افسران هلندی از مقر نیروهای چندملیتی در کریات گات و احتمال اخراج افسران بریتانیایی را نمونهای از تلاش تلآویو برای نادیده گرفتن واقعیتی دانست که دیگر قابل انکار نیست: اروپا سیاست اسرائیل در کرانه باختری را نمیپذیرد.
به تعبیر او، اسرائیل نمیتواند همزمان به سوی الحاق تدریجی کرانه باختری حرکت کند و انتظار داشته باشد روابط سیاسی و اقتصادی خود با اروپا را بدون تغییر ادامه دهد. تلاش برای جمعکردن این دو مسیر، به تعبیر او، مانند «خشککردن دریا با یک قاشق» است.
این مواضع، فراتر از یک انتقاد معمولی، بیانگر تغییر فضای سیاسی پیرامون رژیم صهیونیستی است؛ تغییری که نشان میدهد حتی در میان شرکای سنتی تلآویو نیز تحمل سیاستهای اشغالگرانه رو به کاهش است. اروپا؛ هزینه حمایت از آپارتاید صهیونیستی …
