این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
حسین جلیلی بال / از دوره اجرای سیاستهای تعدیل ساختاری در ایران، اقتصاد کشور بارها با شوکهای ارزی مواجه شده است. جهشهای نرخ ارز نهتنها ارزش پول ملی را تحت تأثیر قرار دادهاند، بلکه ساختار هزینه بنگاهها را نیز دستخوش تغییر کردهاند. تولیدکنندهای که برای خرید مواد اولیه، قطعات، ماشینآلات یا حتی برخی نهادههای داخلی وابسته به قیمتهای متأثر از نرخ ارز است، با هر جهش ارزی به منابع مالی بیشتری برای ادامه همان سطح قبلی تولید نیاز پیدا میکند. در چنین شرایطی، اگر دسترسی به منابع مالی نیز گران باشد، فشار مضاعفی بر بنگاه وارد میشود.مشکل از جایی جدیتر میشود که تولیدکننده برای جبران کمبود نقدینگی ناچار باشد با نرخهای بالا تسهیلات دریافت کند. در این حالت، هزینه پول به یکی از اجزای اصلی هزینه تولید تبدیل میشود؛ هزینهای که برخلاف بسیاری از هزینههای مستقیم تولید، ممکن است در نگاه نخست کمتر دیده شود اما در طول زمان سهم قابل توجهی از منابع بنگاه را میبلعد. بنگاه برای تولید بیشتر باید پول بیشتری قرض بگیرد و برای بازپرداخت همان پول نیز هزینه بیشتری بپردازد. به این ترتیب، چرخهای شکل میگیرد که در آن افزایش نیاز به سرمایه در گردش، به افزایش هزینه تأمین مالی و در نهایت به افزایش قیمت محصول منجر میشود.سرمایه گران؛ تولید گران …



































































































































































