در ادامه مشروح این گفتوگو را میخوانید.
ـ وقتی برای اولین بار فیلمنامه «بدنام» را خواندید، چه تصویری از موسیقی این سریال در ذهنتان شکل گرفت؟ قرار بود موسیقی بیشتر در خدمت فضای تلخ و دراماتیک قصه باشد یا هویت مستقلی هم پیدا کند؟
زمانی که یک کلیتی از فیلمنامه را خواندم و طبق صحبتهایی که کارگردان با من درباره سریال کرده بود، طبیعتاً تصویر خیلی دقیقی نسبت به آنچه قرار بود شکل بگیرد، نداشتم. این اولین همکاری من با آقای عنقا بود و همه اینها باعث میشود شروع کار مقداری پیچیدهتر و به نوعی مجهولتر باشد.
اما بعداً که چندین قسمت را دیدم و رافکاتها را مشاهده کردم و طبق صحبتهایی که با آقای عنقا داشتیم، به این نتیجه رسیدیم که موسیقی به گونهای باشد که بتواند بار دراماتیک و عاشقانه قصه را که به هر حال وجه پررنگی در آن دارد، به خوبی نشان دهد. از طرفی بتواند در مواردی به القای حس درست لحظات فیلم و سکانسهای مختلف برای مخاطب کمک کند.
ـ به نظر میرسد موسیقی «بدنام» مورد توجه مخاطبان قرار گرفته است، علت چیست؟
مهمترین دلیل، سادگی در تم و ملودی عامهپسند و روانی است که برای قالب کلی موسیقی متن این سریال در نظر گرفتیم و خوشحالم که خیلی هم در ذهن مخاطب مانده و آن اثری را که از روز اول دنبالش بودیم، گذاشته است.
ـ موسیقی فیلم کجا باید پررنگ باشد و کجا همراه تصویر؟
یک بخش مهم این امر به روند قصه برمیگردد و اینکه ما در چه لحظاتی به کمک موسیقی بیشتر نیاز داریم و در چه لحظاتی موسیقی بیشتر همراهکننده و حمایتگر پشت کار است.
بخشی از این امر در روند قصه و لحظاتی که در سریال اتفاق میافتد، مشخص میشود. یک بخش دیگرش هم میتواند نظرات کارگردان و تدوینگر باشد، همچنین بخش دیگری برآیند تمام اینهاست. …










































































































































