این پیشرفت میتواند گزینه درمانی آسانتری را ارائه دهد، به ویژه برای افرادی که پیسی نواحی وسیع بدن آنها را تحت تأثیر قرار میدهد.
پیسی، بَرَص، لکوپیس یا ویتیلایگو (Vitiligo) یک ناهنجاری تولید رنگدانه است که در آن ملانوسیتها (سلولهایی که رنگدانه تولید میکنند) در قسمتهایی از پوست، غشاهای مخاطی و شبکیه تخریب شدهاند. در نتیجه لکههای سفید در نواحی مختلف بدن ظاهر میشوند. مویی که در نواحی مبتلا به پیسی رشد میکند نیز معمولاً سفید میشود.
پزشکان چندین نظریه متفاوت مطرح کردهاند. یک تئوری این است که افراد، پادتنهایی (آنتیبادی) تولید میکنند که ملانوسیتهای بدن خودشان را تخریب میکنند. تئوری دیگر این است که ملانوسیتها خودبهخود تخریب میشوند. در نهایت بعضی افراد گزارش کردهاند که یک رخداد منفرد از قبیل آفتاب سوختگی یا فشار روحی باعث بروز پیسی شدهاست، ولی مورد اخیر از نظر علمی ثابت نشده است.
برخلاف کِرِمهایی که روی لکههای منفرد استفاده میشوند، این قرص در سراسر بدن عمل میکند.
پیسی زمانی ایجاد میشود که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به سلولهایی که به پوست رنگ میدهند، حمله میکند. این بیماری مسری نیست، اما لکههای قابل مشاهده آن میتواند بر زندگی روزمره و سلامت روان افراد تأثیر بگذارد.
افراد مبتلا به پیسی میتوانند انگ، اضطراب و طرد اجتماعی را تجربه کنند. بنابراین بازیابی رنگ پوست چیزی بیش از بازیابی ظاهر است.
درمانهای فعلی شامل کرمها و نوردرمانی است. این درمانها میتوانند به بازگشت رنگ به پوست کمک کنند، اما اغلب نیاز به درمان مکرر در طول ماههای متمادی دارند. استفاده از کرمها همچنین میتواند زمانی که پیسی نواحی وسیعی را در بر میگیرد، دشوار باشد.
اکنون یک مطالعه جدید دارویی به نام آپاداسیتینیب(upadacitinib) را روی ۶۱۴ بزرگسال و نوجوان ۱۲ سال به بالا آزمایش کرده است.
دو آزمایش در ۱۳۸ موسسه در ۱۸ کشور انجام شد و همه شرکتکنندگان به شایعترین نوع پیسی مبتلا بودند که لکههایی روی صورت و بدن آنها ایجاد میکرد. …
